Info

Posts uit Geert’s Fishing Blog

En zo trokken we gisteren naar de Ardennen, vol verwachting, je weet immers nooit… Ik voorspelde van alles, we zijn te vroeg, er komt pas actie vanaf 11 uur en om 17u is ‘t alweer gedaan en dan gaan we een hapje eten, enz… Er klopte eens niks van al m’n waarzeggerschap, ‘t was van begin tot eind hectisch en mijn nieuwe -en iets grovere- Powergum rigs deden het ook prima. Er werden slechts twee vissen verspeeld tussen de flinke stenen onder water. 16 barbelen zagen de binnenkant van m’n nieuwe, grote Korum net. Stuk voor stuk machtige vissen tussen de 60 en 71 cm. De voeremmer raakte leeg, ik probeerde of ne fijngemalen chocolade suikerwafel in de korf me nog een extra vis kon bezorgen maar dat was te veel gewenst. Je probeert eens wat.
We zagen de eendagsvliegen uit de lucht geplukt worden door ijverige zwaluwen, de scouts sjorden het kamp, de werkmannen deden voort, het leven was mooi.
Een dag met een gouden randje, mét een gouden compagnon die er ook nog eens helemaal van zat te genieten! Zaaaalig, alhoewel, alleen de Escalope Milanese viel wat tegen…

Ik zag vandaag voor het eerst de Grensmaas in de zomer, een erg lage waterstand en totaal geen stroming. Goed om stekken te bekijken maar ik zag me daar vandaag geen barbeel vangen. Wat ontmoedigd -een dag is kort- reed ik dan maar een flink stuk zuidelijker. Gelukkig maar, alleen al voor deze vis…
Wederom een zzzaaaalig dagje uit, alleen op de wereld!


Gisteren had ik Bruno Heremans nog eens op sleeptouw! Hij stond zowaar nog scherper dan de vorige keer en ik voelde me een vod met slaaptekort. Het resultaat was er naar, in combinatie met een sterke stroming en dito wind! Goed in vorm viste hij me compleet naar huis met z’n kleine kunstaasjes en mooie techniek. Ik bleef stug volharden met mijn wat groter aas maar de snoekbaarzen deden het niet goed. Was het de 24 graden watertemperatuur of het rare getij? Ik weet het niet. Bruno had een mooie, helaas magere, 48 cm baars en dat maakte z’n visdag helemaal af! Als die ook nog eens van een nieuw gevonden stek komt is dat top! Tegen de avond kwam er een bijtmomentje voor mij, waar ik me nog efkes kon in uitleven. Joehoe! Op z’n minst 35 vissen in de boot, grotendeels voor onze Mista B. Zalig dagske weeral, met een lekkere temperatuur maar de zon en de heftige wind heeft me compleet gesloopt, ik voel het een dag later nog altijd. Oh ja, da’s just, ik had ook nog een baby-meervalletje… wat een slijmsnotter is me da zeg!…

Zo was ik vorige week – tijdens m’n vakantie – ook nog eens op stap met Bruno Heremans, z’n eerste keer bootvissen. Hij stond zo scherp dat hij bijna door de vloer van m’n auto sneed. Overal attent op en scherp analyserend, zo bestaat ie. Hij had zelfs speciaal inkopen gedaan bij Robby Fish, nota bene op een dag dat ik er niet was (niet moeilijk, ik was op vakantie). Maar hij ging vooral aan de slag gaan met één van z’n favoriet rigs, de Kick Back rig in combi met de reins G-Tail Sturn. Ik zou het houden bij de Slick Shad op 7 of 10 gram. Zonder meer ook een killercombi!
In de voormiddag viel het tegen, lauwe stroming & helder water. Ik kreeg geen snoekbaars te zien maar Bruno tikte de één na de andere baars in de boot. Z’n systeem werkt.
Ik vond geen actieve snoekbaarzen en we zochten het dan maar rond de middag een héél stuk verderop. Daar schoot het instant op gang en we tikten aan een zeer aangenaam tempo snoekbaarzen boven die beenhard over de shadjes schoven. De stroming trok alsmaar harder aan, de aanbeten ook. Verschillende nieuwe plekjes werden ontdekt, je bent nooit te bekend met een water.
Bruno ving zelfs z’n eerste vissen al vertikalend, voor hem waarschijnlijk een vrij brute manier van vissen.
Het werd vlot avond en we waren de tel kwijt! Leuk gevangen, op allerlei manieren dus!


Bruno schreef er op z’n typische heerlijke eigen stijl zelf een verslagje over: www.stekelridders.be

Onze laatste vakantiedag. In de Ardennen was het ietsje frisser dan thuis, 30 graden of zo. Vrij laag water maar nog steeds geen goed doorzicht. De stek van vorige keer voelde niet goed aan, ik kreeg na een uur nog geen teken van leven en dus deden we maar de lange wandeling, al sloffend…
In de schaduw van een paar giganten zaten we goed fris en kon het echte vissen starten. Na een kwartiertje observeren had ik wel een idee waar ik het aas best kon plaatsen in de stroming. Als je tien minuten later vis op de kant heb dan weet je dat de keuze juist was! Er volgden er nog enkele en ik kon ook twee beste brasems op de mat leggen. Helaas wisten er ook twee barbelen te ontkomen boven de stek en dat merkte ik ogenblikkelijk in het wegvallen van de aanbeten. Links en rechts doken zwemmers op, stenengooiers en nog een paar maandagvissers, het werd dus nogal druk en we kozen het hazenpad! Thuis stond er een Minestrone soepeke klaar die we beiden met veel smaak naar binnen werkten! Leuke vangsten, geen mega resto bezoek om onze vakantie te besluiten maar ik ben weer dik tevreden met deze afloop! Congé Fini!
Nu stop ik met vissen.
Grapje.

Mega georganiseerde Johan Jespers troonde me deze week een dag mee, een road trip langs z’n favoriete stekken! Na al het zelf plannen van m’n eigen visdagen vond ik het zalig om daar eens niet over na te denken, gewoon go-with-Johan’s-flow en knallen met dat kunstaas tot je rug zeer doet. De eerste stek zag er zalig uit, de rest ook trouwens, en ik had er een goed oog in. Het gebeurde ook vlotjes. Na een misser kreeg ik er een eerste zeebaarsje op. Al gauw volgde Johan met een iets grotere. Veelbelovend, maar na enige tijd voelden we dat ze vertrokken waren met het aflopen van de stroming. Volgende stek, die oogde zowaar nog machtiger! Hier zat veel geep samen en we moesten aan het knutselen met het kunstaas om er een aantal te kunnen haken, ik had een hele hoop aanbeten en lossers. Tussen de gepen tikte Johan nog een zeebaars aan! De volgende stekken waren een experiment in z’n zoektocht naar nieuwe mogelijkheden, maar het beloonde ons helaas niet met vis. In de vooravond keerden we terug naar de eerste stek maar het vele drijfwier maakte het vissen onmogelijk. Volgende stek op weg naar huis gaf alleen een paar geepjes prijs! Ik was kapot, gesloopt en ben twee dagen later nog niet gerecupereerd. Johan, de energieke lacher, geeft daar helemaal geen last van! Ploegwerk gewoon, dat scheelt!… Conclusie: we gaan da nog doen, gezellig goed vissen! En ook nog tijd om te praten en luisteren over en naar de serieuze dingen in het leven. Wederom een zalige, zonnige vakantiedag!…

Op aandringen van Marleen zaten we vandaag terug in de Ardennen. Een goei zeteltje, smakelijke pick-nick, rust en een goed boek, en ze is zo gelukkig! Ze vond het alleen niet zo tof om met al het materiaal zo ver te sjokken om op m’n -alweer nieuw gekozen stek- te komen…
Ergens halverwege merkte ze op ‘dat het hier wel mooi zitten zou zijn, lekker zicht en wat schaduw’… Ik kon haar gelijk geven, het was tof, maar voor een visser is dat van geen tel. Oké, zei ik, dan geven we het een kans! Een uurtje en we zijn weg!
Een half uurtje later kreeg ik zowat een dubbelrun die chaotisch eindigde!… Goed gestart en in plaats van het verderop te zoeken zou ik het relax tot ‘s avonds uitzitten op deze plek. Acht barbelen, drie lappen van brasems en twee geloste vissen later was ik helemaal klaar voor de pizzeria!
De grootste was 67 cm. Dat barbeel vissen is echt iet voor mij, zoeken én vinden, je hebt wat gevoel nodig om ze te vinden en zo doe ik het graag. Niet te theoretisch. Allé hop toegegeven, deze stek heeft Marleen de Wilde gevonden, hé! Wederom een zaaalig dagske vakantie!