Info

Posts uit Geert’s Fishing Blog

Vandaag eens richting Grensmaas. Op de eerste stek zat ik er voor spek en bonen bij, op de tweede ook. Prachtige omgeving dat wel, maar het gevoel was er niet. Ik ken het daar niet maar ik ben best bereid om er wat leergeld voor te betalen. De volgende stek voelde véél beter aan en ik werd al gauw beloond met een blok rivierbrasem en een kleine kopvoorn. Hmmm, dat leek er al meer op, nu nog zoeken naar de eerste barbeel. Dat was buiten een Hollands oudje gerekend die haar honden uitliet in het water voor mij. Stek naar de verdoemenis. Nee, ik wilde niet kwaad worden. Zinloos…
Volgende stekje stroomde ietsje meer en daar kwam de eerste barbeel piepen. M’n eerste Grensmaas barbeel, haha! Dank u, Rivier. Wat volgde waren een serie aanbeten zonder gehaakte vissen. Vond het bizar en had de indruk dat het steeds dezelfde vis was. Na iedere korf voer wat gemorrel en dan weer stil… Dan maar driedubbel zoveel aas op de rig en het nylon 20 cm ingekort. Hop, en ie hing er direct aan, ik had de hengel zelfs nog in m’n handen… spannende dril en een mooie vis in het net!
Daarna was ‘t over met de actie maar ik reed gelukkig naar huis.
Als ik iets wil dan moet ‘t gebeuren.
Een ganse dag niks moeten zeggen.
Een ganse dag niet gesproken.
Alleen maar naar het water geluisterd.
Het zijn de beste dagen.



Eens gehaakt staat een barbeel z’n mannetje en blijft fier tot ie terug het water in gaat… Ze maken soms een kwaad en niet te omschrijven geknor.
Een kopvoorn echter, laat zich drillen als ‘ik was in stomme verbazing van wat overkomt me nu weer’… In het net kijken ze je met een soort schaapachtigheid aan en zeggen zonder enig lawaai te maken: ik ben maar een lamme goedzak, wat doe je me aan?…
Dat viel me op.

Het is toch op het randje, met zo’n temperaturen aan het water gaan zitten… Deze morgen was het nog redelijk fris en zat ik op een nieuwe stek lekker onder de bomen. Het leek me wat te ondiep en m’n vermoeden werd waarheid. Visloos. Volgende stek gaf me direct een dubbelrun en flink wat actie (en ook geknoei) tot een stukje in de namiddag. Wederom een leuk aantal barbelen en een vette kopvoorn! Plots gaven ze er collectief de brui aan, wat ik ook probeerde. Te veel ozon in de lucht, dat zal het zijn! 🙂 Sweaty day it was!…

– Zon
– Ardense gezonde lucht
– Een stukje eenzaamheid
– 3 stekken en heel wat kilometers verder
– Plenty actie
– 2 kilo pellets verzet
– 2 doosjes gesoakte pellets in het rond gestrooid, per ongeluk
– Alles terug opgeraapt 🙂
– Gelukkig geen enkele vlaamse vlag gezien
– Leren werken met de zelfontspanner, yesss!
– Ondertussen drillen
– De tel kwijt, minstens 20 barbelen…
– Slechts met één hengel kunnen vissen
– Toch één toonbare foto 🙂
– Afgepeigerd

Lang geleden dat ik nog eens op groot water ging vissen, met het warme weer van laatst had ik geen enkele houvast van waar of hoe… en ik ben er ook niet naar om veel rond te horen. We hebben het geweten. ‘s Morgens konden we baarsjes harken zoveel we wilden (maar ik ben dat rap beu, ‘t is nauwelijks vissen als er geen betere tussen komen). Echter, de snoekbaarzen en grote baarzen lieten zich niet vinden. In de late namiddag had ik kort wat actie met twee dikke windes op een bolle plug en mijne maat David trok nog een sigaarsnoekje binnenboord, ook op een dikke ratelplug. Tja, laat ons zeggen dat we er goed naast zaten, maar wel goed in de zon! David De Cleen had duidelijk wat méér moeten smeren!





Het zijn,
de passie voor je hobby,
de stank van je aas,
de kracht van je tegenstander,
de kwaliteit van het materiaal,
de sterkte van het verhaal,
de actie van je hengel,
de lach van je vrienden,
de pracht van de locatie,
de druppels op de lens,
de eenvoud van de presentatie,
de complexiteit van de presentatie.
De kunst van iets te zien
en niet alleen te kijken.
De kunst van het werpen,
de textuur van je voer,
het gezelschap van diegenen
die je dierbaar zijn,
de oogopslag van de ander,
stilzwijgend begrijpend,
de kracht om te luisteren naar elkaar,
de verhalen te begrijpen,
de passie te verstaan,
de dingen waar het over gaat,
de passie voor het vissen.
Het is nooit te laat.

Zomaar, voor zij die me dierbaar zijn.


Zo deden Marleen en ik nog een dagje rondrit Ardennen, na de zware visdag tijdens OSL… Twee stekken met slechts één visje en een losser. De derde stek bracht na enige tijd goed op, 8 barbelen is niet slecht! Al waren het niet de betere vissen, het is groots amusement.
Lekker warm weer maar niet té, zo hebben we het graag!