Info

Posts uit Karper

2 fleece truien waren ‘s morgens niet genoeg om de frisse oostenwind af te houden, geen plu bij maar ‘k vond wel een instant oplossing met m’n oude foedraal! 😉
Slappe lach met Johan Jespers!

Zo kwamen gisteren de karperhengels van onder het stof en trok ik met Johan Jespers op zoek naar een après-lockdown karper. Zéér fris aan de vis in de morgen met dat venijnig oostenwindje maar de zon kreeg tegen de middag toch onze botten verwarmd! De eerste vis mocht er wezen en ik denk dat Johan aan m’n gehuppel merkte dat ik er zeer blij mee was! Merci om me op sleeptouw te nemen en me mee te laten genieten, want wat zaten we daar op ons gemakje! Zeg eens, wat is er heerlijker, in een nieuwe setting met ne goeie maat een mooie vis vangen?!…

Ik had een krakkemikkig piepschuim tele-geleid bootje met transportband gekocht van een verre kennis, om mee op karper te vissen. Het hing met haken en ogen aan elkaar maar ik leende het fluo roze gespoten ding uit aan Filip Cottenier om in de winter van 1990 op de Gavers te vissen, op grote afstand. De gevolgen waren immens en ik mocht hem helpen drillen… 🙂
Dat succes zorgde er voor dat we die winter energiek begonnen aan de bouw van drie identieke polyester boten met een brede rubberen transportband en een dropsysteem. Eén boot voor mij, één voor Phil zonder facebook en één voor Norbert Cornelis. De boot was een meter lang, woog bijna twintig kilo en had licht rondom. Er kon op de transportband -als je het goed stapelde- gemakkelijk 10 liter voer en met het start&stop systeem kon je daarmee gemakkelijk een strook voer trekken van zo’n 40 meter lang. Ik geloof dat ze dat in het engels ‘devastating’ noemen. 😉
Ik meen nog steeds dat het idee en het enthousiasme z’n tijd ver vooruit was. Later heb ik nooit veel plezier aan m’n boot beleefd, ik vond het te technisch (er was altijd wel iet aan de mijne) en het nam m’n plezier in het vissen weg omdat je er te afhankelijk van was…

Er was nauwelijks end tackle te koop. Ik herinner me plots dat we met zelf gemaakte pop up’s visten. Uit piepschuim sneden we -met een zelfgemaakt snijapparaatje met hete koperdraad- identieke kubusjes van 1x1cm en daar pasten twee niet gekookte 18mm boilies rond. Met de hand afgerold & kort gekookt werd dit een flinke drijvende boilie, misschien wel dertig mm. Een WS en een flinke loodhagel er onder en… Good memories, ‘t is begot bijna 30 jaar geleden…
Ik vergeet wat ik vorige week gedaan heb, het is als een zeef, maar wat ik toen deed staat in m’n geheugen gegrift…

 

Ik word om de oren geslagen op Facebook door onwerkelijke vangsten, als maar duurder wordende techniek & materiaal, merkpromotie dat het je strot uitkomt, enfin je begrijpt het wel… Ik heb er momenteel genoeg van.
Niks, en niks is zaliger om voor je voeten het pennetje te zien weg tikken en er weer ene aan de haak te tikken. Een paar blikjes maïs, wat old skool gerief en ik ben weer een dag gelukkig. Ik kan het me zo simpel maken. Waarom woon ik niet in Nederland?

Zalig gepend, in weer en wind! Het antiek kreunde en plooide meermaals. De oude Shakespeare drilt zalig maar de Abu 4, daar moet iet aan gebeuren!