Info

Posts uit Karper

Een paar uurtjes over. Vistijd. Brood uit de muur. Soms duurt de autorit langer dan de vistijd. Vlug!…
Vandaag met de DK River op stap, ik hou intens van deze hengel. Lang en gevoelig, mooi plooiend én vergevingsgezind!
Tijdens het zoeken naar kopvoorn en windes ving ik bot. Ze gaven geen thuis. Wie wel oog had voor de korstjes -die in de stroming afdreven- waren enkele karpers. Het vergde twee pittige drils in volle stroming en enig plooiwerk om deze vissen in m’n snoekbaars netje te krijgen. Leuk hoor, én een beetje on the edge! De DK River plooide maar gaf geen krimp. En prachtige Really-No-Fame-vissen, zeg nu zelf!…

_1070399_small

_1070402_small

Vorige week ging ik kort dobberen met Jan Walravens, het water was erg helder, weinig scheepvaart, lekker temperatuurtje. Het mag hier goed stromen om al vertikalend vis te vangen, dus: weinig of geen vis tegen de taluds. Aanpassing was genoodzaakt. De tweede worp op het ondiep bracht me deze donkere vis. Ik was er heel blij mee!…
Gisteren kort gekorst op een mooi water in de buurt. Ik kreeg al snel een paar (halve) kansen die ik door de grote afstand verknalde. De vissen aasden blijkbaar voorzichtig. Ik vond er een paar in de kant die aan het ‘spelen’ waren in het wier. Na enige tijd begonnen er twee te azen op het brood dat ik op slinkse wijze naar hun toe had laten drijven. Pas na twee uur geconcentreerd vissen kon ik deze mooie schub aan de haak rijgen! Geen idee hoeveel ze woog. Vol van slijm en vissersgeluk reed ik daarna al jodelend terug huiswaarts. In da pocket you are! Roofvis versus karper, yezz!

Op het korstje...

Met het einde van het roofvisseizoen in zicht gaan sommigen stevig op de trapper staan en nemen een paar dagen vakantie om de rovers achterna te zitten. Dit is me niet gelukt maar de paar keren die ik laatst ging vissen zijn alleraardigst meegevallen! Een paar middagen met de bellyboat en Fons in een heerlijke zonnetje. Eén dag op stap met Marc op het grote Nederlandse water, en voor de rest ging ik in België op zoek naar kantstekken voor rovers. Met wisselend resultaat maar met een paar héle beste vissen…
Nu het roofvisseizoen ten einde is ben ik ook terug aan het fotograferen geslagen. Plus, ik heb het geluk om met een tiental toffe mensen aan de slag te gaan op een prachtig karperwatertje in de buurt. Op karper dus, wie had dit nog van mij verwacht? De afvallige haalt z’n stoffige spullen uit de kast. Op zoek naar Goud. De eerste is alvast binnen…

Een absolute Ballonbaars!

Een absolute Ballonbaars!

Al werpend naar het kantje...

Al werpend naar het kantje…

Lastig met twee mannen in je nek!

Lastig met twee mannen in je nek!


Long, lean & beautifull...

Van z'n kleurenpracht verstoken...

Van z’n kleurenpracht verstoken…

Een aantal wateren in België hebben zwaar te lijden onder een uitzetting nieuwe karper door een Belgische viskweker, november vorig jaar. Het is niet de bedoeling om hier mee een discussie over het welles/nietes van uitzettingen uit te lokken maar als een bestand sterft raakt het je als visser diep. Er zou best een aantal garanties mogen komen. Ik hoop dat de getroffen clubs niet in de kou blijven staan…
Zo ook op het Fort van Sint-Katelijne waar ik een paar jaar met véél plezier gevist heb. Ze zijn er bijna allemaal niet meer…

Norbert Cornelis is een man die ik al twintig jaar uit het oog verloren was. Ooit zaten we stek aan stek op het Land van Ghow te vissen, de Gavers in Harelbeke. Iemand van weinig woorden die bij tijd en wijle z’n vissen wel ving. Ik stopte met karperen om te gaan vliegvissen, hij stopte om later te verzeilen in het snoekvissen. Toevallig zag ik hem op de laatste VBK-Meeting en hij vond het erg fijn om te melden dat hij na al die tijd terug begonnen is met karpervissen. Alhoewel hij de scene erg veranderd vind qua collegialiteit en drukte, vist deze man met z’n 65 lentes terug twee dagen en nachten per week. Waarvoor respect.
Natuurlijk ligt de lat niet meer zo hoog, maar toch, je moet het maar doen.
Hieronder een foto die ik van Berke nam met ‘De Chocolatten’ (in 1993, denk ik). Eén van de parels van het Land van Ghow die helaas nooit op mijn mat belandde. Een klassieke wonderschone vis die ondertussen tot de aarde is teruggekeerd…

Berke met de 'Chocolatten'

kordahaak

Gisteren kreeg ik LDB aan de lijn, iets wat meestal zo’n anderhalf uurtje duurt. Een heerlijke update over het leven, wat goed is en wat slechter gaat. En we overlopen steevast onze vangsten van de afgelopen maanden. We hebben het dan over roofvissen, zeelten, barbelen en godvergeten karpers… en ook nog wat over fotografie, techniek en aas.
Steevast hebben we ook een rubriekje roddels. Dat mag ik zeggen want iedereen roddelt wel eens… We vinden ons zelf vrij beschaafd op dat gebied. Maar onderstaande wil ik je niet onthouden.
Luc stak van wal: “Een karpervisser stapt bij z’n hengelsportwinkelier binnen om een doosje haken terug te brengen. Klacht! Ze waren niet goed! Niet van de minste haken hoor, dure Korda hooks geklikt in zo’n fijn doosje met op iedere haakpunt een mooi fluogroen haakpuntbeschermingsbolletje. Je kent ze wel…”
Ik hoorde sprakeloos Luc’s verhaal aan.
Bij navraag bleek dat de kerel z’n rigs had geknoopt (en gevist) met het groene bolletje nog steeds op de haakpunt! Hij was er van overtuigd dat dit een nieuwe rig was en dat het zo hoorde… om de inhaking te vertragen zodat de vis iets meer tijd had om zich te prikken… als het bolletje uiteindelijk door de druk over de haakpunt schoot…
Ik bleef een tijd stil aan de foon toen ik dit hoorde. Hoe is het mogelijk dat dit in deze tijden nog kan?… En toch. Mocht je het ook niet weten, het bolletje moet er af, hé! :-)
Verder van mij geen verkeerd woord over de haken zelf maar dat had je al door.

Een goeie twintig jaar geleden maakten we een vliegende storm mee, op de plek waar de Garonne en de Tarn samenvloeien. Een beetje Frankrijk-pionieren noemt dit nu. We wisten helemaal niet wat er rondzwom maar het was een prachtig water. Het was schitterend weer, de paraplu’s stonden strategisch tegen de felle zon. Het betrok op de overkant, de geur van regen sloeg in onze neus en er was geen tijd om ons voor te bereiden op wat kwam. Regen sloeg horizontaal, de wind huilde. M’n paraplu sloeg uiteen en ik zocht beschutting onder die van Philip. Pas dan zag ik dat er stevig stuk boom naast m’n paraplu lag. Ik mag er niet aan denken wat er gebeurd was indien ik die op m’n hoofd gekregen had… Wat vliegt is vlug voorbij en zo ook deze storm. Even later zaten we terug onder de felle zon alsof er niks gebeurd was en we namen de schade op. Paraplu onherstelbaar, tien liter water in m’n bedchair, tacklebox onder water, hengelsportwinkel 800 km verderop en van een gsm had nog niemand gehoord. Ik viste nog veertien dagen verder, onder een plastic zeiltje…

Verwoesting aan de Garonne

Eentje uit de hoop...