Info

Posts uit Roofvissen

Lang geleden dat ik nog eens op groot water ging vissen, met het warme weer van laatst had ik geen enkele houvast van waar of hoe… en ik ben er ook niet naar om veel rond te horen. We hebben het geweten. ‘s Morgens konden we baarsjes harken zoveel we wilden (maar ik ben dat rap beu, ‘t is nauwelijks vissen als er geen betere tussen komen). Echter, de snoekbaarzen en grote baarzen lieten zich niet vinden. In de late namiddag had ik kort wat actie met twee dikke windes op een bolle plug en mijne maat David trok nog een sigaarsnoekje binnenboord, ook op een dikke ratelplug. Tja, laat ons zeggen dat we er goed naast zaten, maar wel goed in de zon! David De Cleen had duidelijk wat méér moeten smeren!





Alhoewel competitie niet echt aan mij besteed is -lopende diaree is dan mijn deel- ga ik wanneer het zover is over in een soort kramp-modus: gaan en er nog eens méér voor gaan!
Ik moest tussen heel wat top teams tijdens Open Street Lier 2019 mijn mannetje alleen staan, collega Dirk gaf helaas op ‘t laatst verstek. Ik mocht van Bruno Heremans op m’n eentje meedoen en hoppa…
s’ Middags stond ik op de derde plaats met een zestal mooie vissen. Tijdens de korte namiddag loste ik er nog twee en werd er nog eentje bij gevangen. Ik had voor de kleine baarsjes moeten gaan maar daar had ik geen zin in. Strandde uiteindelijk op de zevende plaats, waar ik bijzonder mee tevreden ben! 😉 Er werd door iedereen mooi vis gevangen en we kunnen terugkijken op een mooie visdag, wel een hele natte! Geradbraakt in de rug (door een verkeerd stapje) en doorweekt tot in de onderbroek (door de regen 😉 ) toog ik huiswaarts om nog in alle rapte het gerief voor vandaag in de wagen te proppen, terug barbelen zoeken!


En zo stond ik gisterenavond aan het zoute water met Johan Jespers, op zoek naar een zeebaarsje. Niks gezien, buiten een hoop spiedende zeehonden en duikelende bruinvissen! Na de regen voelde het daar heerlijk gezond aan. Je hoeft niks te vangen om toch intens te genieten.

Gisteren had ik Bruno Heremans nog eens op sleeptouw! Hij stond zowaar nog scherper dan de vorige keer en ik voelde me een vod met slaaptekort. Het resultaat was er naar, in combinatie met een sterke stroming en dito wind! Goed in vorm viste hij me compleet naar huis met z’n kleine kunstaasjes en mooie techniek. Ik bleef stug volharden met mijn wat groter aas maar de snoekbaarzen deden het niet goed. Was het de 24 graden watertemperatuur of het rare getij? Ik weet het niet. Bruno had een mooie, helaas magere, 48 cm baars en dat maakte z’n visdag helemaal af! Als die ook nog eens van een nieuw gevonden stek komt is dat top! Tegen de avond kwam er een bijtmomentje voor mij, waar ik me nog efkes kon in uitleven. Joehoe! Op z’n minst 35 vissen in de boot, grotendeels voor onze Mista B. Zalig dagske weeral, met een lekkere temperatuur maar de zon en de heftige wind heeft me compleet gesloopt, ik voel het een dag later nog altijd. Oh ja, da’s just, ik had ook nog een baby-meervalletje… wat een slijmsnotter is me da zeg!…

Zo was ik vorige week – tijdens m’n vakantie – ook nog eens op stap met Bruno Heremans, z’n eerste keer bootvissen. Hij stond zo scherp dat hij bijna door de vloer van m’n auto sneed. Overal attent op en scherp analyserend, zo bestaat ie. Hij had zelfs speciaal inkopen gedaan bij Robby Fish, nota bene op een dag dat ik er niet was (niet moeilijk, ik was op vakantie). Maar hij ging vooral aan de slag gaan met één van z’n favoriet rigs, de Kick Back rig in combi met de reins G-Tail Sturn. Ik zou het houden bij de Slick Shad op 7 of 10 gram. Zonder meer ook een killercombi!
In de voormiddag viel het tegen, lauwe stroming & helder water. Ik kreeg geen snoekbaars te zien maar Bruno tikte de één na de andere baars in de boot. Z’n systeem werkt.
Ik vond geen actieve snoekbaarzen en we zochten het dan maar rond de middag een héél stuk verderop. Daar schoot het instant op gang en we tikten aan een zeer aangenaam tempo snoekbaarzen boven die beenhard over de shadjes schoven. De stroming trok alsmaar harder aan, de aanbeten ook. Verschillende nieuwe plekjes werden ontdekt, je bent nooit te bekend met een water.
Bruno ving zelfs z’n eerste vissen al vertikalend, voor hem waarschijnlijk een vrij brute manier van vissen.
Het werd vlot avond en we waren de tel kwijt! Leuk gevangen, op allerlei manieren dus!


Bruno schreef er op z’n typische heerlijke eigen stijl zelf een verslagje over: www.stekelridders.be

Mega georganiseerde Johan Jespers troonde me deze week een dag mee, een road trip langs z’n favoriete stekken! Na al het zelf plannen van m’n eigen visdagen vond ik het zalig om daar eens niet over na te denken, gewoon go-with-Johan’s-flow en knallen met dat kunstaas tot je rug zeer doet. De eerste stek zag er zalig uit, de rest ook trouwens, en ik had er een goed oog in. Het gebeurde ook vlotjes. Na een misser kreeg ik er een eerste zeebaarsje op. Al gauw volgde Johan met een iets grotere. Veelbelovend, maar na enige tijd voelden we dat ze vertrokken waren met het aflopen van de stroming. Volgende stek, die oogde zowaar nog machtiger! Hier zat veel geep samen en we moesten aan het knutselen met het kunstaas om er een aantal te kunnen haken, ik had een hele hoop aanbeten en lossers. Tussen de gepen tikte Johan nog een zeebaars aan! De volgende stekken waren een experiment in z’n zoektocht naar nieuwe mogelijkheden, maar het beloonde ons helaas niet met vis. In de vooravond keerden we terug naar de eerste stek maar het vele drijfwier maakte het vissen onmogelijk. Volgende stek op weg naar huis gaf alleen een paar geepjes prijs! Ik was kapot, gesloopt en ben twee dagen later nog niet gerecupereerd. Johan, de energieke lacher, geeft daar helemaal geen last van! Ploegwerk gewoon, dat scheelt!… Conclusie: we gaan da nog doen, gezellig goed vissen! En ook nog tijd om te praten en luisteren over en naar de serieuze dingen in het leven. Wederom een zalige, zonnige vakantiedag!…

Zo trok ik vandaag met Robby Fish collega Frans Wijns naar Nederland. Hij was er zo op gebrand dat hij nauwelijks had geslapen! Ik verwachtte niet veel, weinig stroming, vrij helder water en lauwe vangstberichten… Maar beter een dag slecht gevist dan Helemaal Niet! Bloedheet was het en de zonnecrème van Marleen is duidelijk rijp voor de vuilbak. Goed rood verbrand, ja!
Frans is het al van me gewoon, dat ik in de eerste worp een vis vang. Zo was het ook! Ook de Frans zette goed in en hij hield het goed bij met het tellertje (omdat we nl. geen Excel aan boord hebben, hé).
De aasjes van dienst waren de Slick Shad en de Freaky Fish! De snoekbaarzen waren niet zo speciaal van formaat maar als je er twintig vangt is dat dik oké. Eén ferme uitschieter en ik mocht wéér de glunderaar van dienst zijn! Journée Soleil geslaagd, Frans! Ik voel me echt een gestoofde peer.