Info

Posts uit Geert’s Fishing Blog

Al een tijdje niks meer gepost, nochtans zijn er al prachtige visdagen gepasseerd met David, Bruno en Frans! Gisteren was Johan Verhasselt aan de beurt en doodmoe vertrok ik met wat tegenzin naar Nederland. Jo heeft zoveel enthousiasme, taterde de boel aan mekaar en m’n humeur verbeterde zienderogen. Toch ging de dag voor mij voorbij als in een benauwde waas, begrijp het niet goed… Ik werd pas wakker toen ik de beelden zag! Haha…
Jo kreeg de kers op de taart met een prachtige baars van 53 cm, fair gemeten! Tot nog toe de grootste van de vijftigers die ik in het echt zag… Man, wat maken deze vissen indruk!… Van de veertien vissen die de boot van binnen zagen zaten er flink wat medium snoeken bij, heerlijk. Nochtans viel er geen lijn in te bespeuren, Jo had er al werpend in de kant op een halve meter terwijl ik al werpend tot op 11 meter ook nog ving… Een dag van tegengestelden, hé Jo! Het was zalig op het windstille water, lekker warm maar niet te heet…

After Work Session. Ik had een stek in gedachten maar daar zat reeds iemand stroomafwaarts, ik had bijna twee feederkorven voor z’n voeten in het water geknald… Plannen gewijzigd en een beetje geïmproviseerd op een nieuwe plek, een avondje is te kort om te tanen. Lang wachten op een aanbeet hoefde niet en ik was blij dat de avond niet visloos zou passeren met een vis die de zeventig net niet haalde. De stek was wat verstoord en op de koop toe verspeelde ik wat later een barbeel die ergens vast wist te raken en de boel aan flarden trok. Dat was het sein om naar huis te vertrekken… of nee… dat speciale gevoel… de stek nog eens goed bekijken en toch nog maar eens inwerpen en een paar meter opschuiven… om prompt twee aanbeten na elkaar te krijgen. Eén prachtige vis op de kant, en de andere verspeeld tussen de stenen. Daar vis je dus weerhaakloos voor… Twee mooie barbelen op een zeer kort doordeweeks avondje, me happy OG Geert!…

Alzo schreef Bruno op Facebook: “We hadden onze lijst met excuses goed uitgewerkt: teveel wind, op snelheid gepakt door de professionelen, onvoorspelbaar getijde, kwakkelachtig weer,… Maar met improvisatie valt veel te redden. Wat nieuwe stekken aangesneden, wat uit de wind gaan liggen, elkaar wat aangemoedigd om de cameralens compleet te mishandelen 🙂
Zo hebben we toch al de roofvissen kunnen vangen, in al de formaten, 20 in totaal. (Stokvissen niet meegeteld.)
Met Planckie op de boot: altijd een aangenaam avontuur!”

Met de centerpin vissen in de buurt kan natuurlijk ook, als er maar wat stroming staat… Naast een reeks voorn en brasems was ik vooral blij met het kleine spierbundeltje die de reel liet gieren. De N-Gauge Pellet Wagler is hier prachtig voor, heerlijk drilplezier aan licht materiaal!
Voor mij de ideale weg terug naar het kleine genieten…

Gisterenavond nog kort gevist en ik waande me eerst in de kleuterklas met een aantal kleine snoekbaarzen… Als laatste aanbeet kreeg ik m’n beloning van de avond, een mooi beest. De foto (van de toevallige voorbijganger) zag er iets beter uit in zwart/wit…

Met het restje maden die ik over had van gisteren nog efkes wat stromend water opgezocht en me een voormiddagje kostelijk geamuseerd. Jammer van de mooie karper die al waterskiënd stroomafwaarts denderde en de zaak aan flarden trok. Héérlijk gevist! Wat zei Rod Hutchinson nu ook weer over de bloemen langs de weg?

Er zijn dingen in het leven waarvan je gewenst had dat je het eerder overkwam. De ene gaat de wereld zien, de ander zet een bescheiden tattoo, gaat misschien macro fotograferen, koopt een mega-tv of krijgt een eerste kindje… Je moet dus 55 jaar zijn om voor het eerst te gaan ‘trotten’ 🙂
Onder lichte uitdaging door Kevin Diederen was het gisteren zover. Hij stopte me dinsdag op kantoor de hagelnieuwe Guru N-Gauge 11′ Pellet Waggler in de handen om dat ie wist dat ik laatst een oudere trotting reel had aangeschaft. 2 liter maden ingeslagen, knappe dobbers van Leon Haenen, verse lijn gespoeld… om 4u30 op en ik stond al vlug in de rivier… Het is wat wennen, dat menden. Maar ik ken het uit het vliegvissen. Het moeilijkste is de uitloding, op een bevist bestand is dat duidelijk heel belangrijk. Geconcentreerd gewicht laat je wel vissen op diepte maar de presentatie is met gespreide kleinere loodjes veel beter. En de aanbeten waren er… ik wist naast een beekforel, wat kopvoorntjes en de alom aanwezige grondels ook mooi vijf barbelen te strikken!
Het is een concentratiespelletje, het was na twee uur als ik voor ‘t eerst dacht aan eten en drinken… Ik was dan ook bekaf maar heb ongelofelijk genoten van deze dag alleen zijn en te vissen op z’n puurst.
Nog eens terugkomend op de N-Gauge Pellet Waggler: zeer fijne en gevoelige hengel, snel en krachtig maar wat plooit deze hengel mooi tot in het handvat. En wat heeft deze hengel geplooid!…

Vandaag reed ik voor het eerst sedert het begin van de lockdown richting Korda Benelux, over de grens. Een leuk weerzien met de collega’s van het marketingteam!
Vanavond plakte ik er een korte barbeelsessie aan vast maar dat viel niet mee. Ik had in het eerste kwartier een geloste vis boven de stek en dat is niet best, het bleef nadien akelig stil en ik dacht visloos huiswaarts te keren… Toch nog eens iets anders geprobeerd, lichter, langer en fijner… Vijf minuten later kwam het goedmakertje van de avond…

De corona-tandem Jespers-Vandeplancke toog nog eens naar de waterkant in de hoop op een barbeel! Geen lang breed verhaal deze keer: drie stekken verder stond de stand op zes schitterende vissen, breed lachende smoelen en roodverbrande nekken! Voor Johan een ontdekking van een prachtige tak van de hengelsport. Geslaagd!

Vermits we met deze seizoensopening niet kunnen deelnemen aan het feest in Nederland bleef het vissen gisteren tot België beperkt. Veel zon, strak blauwe hemel gecombineerd met een lage waterstand en zeer helder water deed de voorspelling uitkomen: weinig actie…
Johan Jespers en ik waren voor dag en dauw op stap in onze Corona-bubbel en hadden een paar leuke vissen voor de hitte z’n aanslag pleegde!…

Jaren geleden was ik met David, Jacques Schouten en Peter-Paul Blommers aan Logh Derg om een goede week te snoeken. Hier en daar hadden we best wat gevangen. Ik herinner me een dag aan Castlebawn Castle waar het de ene dikke na de andere was. Maar naar het eind liep het bijzonder stroef met dagen aan een stuk geen beet. ‘Dan probeer je andere manieren’: zei Jacques droog en hij ging op zoek naar grote verse voorns en zou daar driftend mee vissen, alleen in een boot. We verloren hem uit het oog en zochten ons de ganse dag te pletter naar een mooie snoek… Er toonde zich echter niks, nog geen volger en in de vooravond gingen we terug naar Killaloe op zoek naar Jacques. Eenzaam en alleen lag hij driftend te genieten van deze windere dag. Twee dobbers zeilden monotoom met de boot mee. Hij had ook nog geen beet gehad… maar daar had hij geen probleem mee…
Ik hoor het me nog zeggen: ‘Kijk, hier ga ik er eens ene vange, sé!’ en ik knalde m’n grote shad richting Jacques’ boot. Het ding zonk net naast z’n boot weg en prompt haakte ik daar deze mooie metervis!…
Dat kan alleen met jou, zou Frans zeggen. Te bizar voor woorden…

Out of the blue kwam daar onze Frans aankarren, om efkes op de snoekbaarsjes van het Albertkanaal te tikken. We kregen er wel een paar gevangen maar ze waren erg klein. Lekker bijgebabbeld!

Jespers tikte wel iets héél bijzonders aan z’n kunstaas, maar het schijnt daar vol te drijven… Anderen hebben er meer last van, ik zelf heb er nog geen op gehad! 🙂

Ahaa, nog eens nen dikke snoekbaars vanaf de kant, die was behoorlijk kwaad toen hij er op knalde! Makes my day, samen met vier roofbleien. Alleen ne maat te kort om dat schoon op de foto te zetten!… Flink wat afgewandeld, goed voor mijn corona-buikje!

Wat onverwacht maar toch welkom! Tijdens een barbeel sessie waarbij deze hun achterkant lieten zien kwam er toch een volle run op twee 14 mm pellets. Tot m’n grote verbazing een grote roofblei!…

2 fleece truien waren ‘s morgens niet genoeg om de frisse oostenwind af te houden, geen plu bij maar ‘k vond wel een instant oplossing met m’n oude foedraal! 😉
Slappe lach met Johan Jespers!

Sedert we in België na de lockdown terug kunnen vissen is het op de grotere kanalen een feest met kleine snoekbaarsjes, als je deze formaten kan vangen zit je goed!

Zo kwamen gisteren de karperhengels van onder het stof en trok ik met Johan Jespers op zoek naar een après-lockdown karper. Zéér fris aan de vis in de morgen met dat venijnig oostenwindje maar de zon kreeg tegen de middag toch onze botten verwarmd! De eerste vis mocht er wezen en ik denk dat Johan aan m’n gehuppel merkte dat ik er zeer blij mee was! Merci om me op sleeptouw te nemen en me mee te laten genieten, want wat zaten we daar op ons gemakje! Zeg eens, wat is er heerlijker, in een nieuwe setting met ne goeie maat een mooie vis vangen?!…

Ik had een krakkemikkig piepschuim tele-geleid bootje met transportband gekocht van een verre kennis, om mee op karper te vissen. Het hing met haken en ogen aan elkaar maar ik leende het fluo roze gespoten ding uit aan Filip Cottenier om in de winter van 1990 op de Gavers te vissen, op grote afstand. De gevolgen waren immens en ik mocht hem helpen drillen… 🙂
Dat succes zorgde er voor dat we die winter energiek begonnen aan de bouw van drie identieke polyester boten met een brede rubberen transportband en een dropsysteem. Eén boot voor mij, één voor Phil zonder facebook en één voor Norbert Cornelis. De boot was een meter lang, woog bijna twintig kilo en had licht rondom. Er kon op de transportband -als je het goed stapelde- gemakkelijk 10 liter voer en met het start&stop systeem kon je daarmee gemakkelijk een strook voer trekken van zo’n 40 meter lang. Ik geloof dat ze dat in het engels ‘devastating’ noemen. 😉
Ik meen nog steeds dat het idee en het enthousiasme z’n tijd ver vooruit was. Later heb ik nooit veel plezier aan m’n boot beleefd, ik vond het te technisch (er was altijd wel iet aan de mijne) en het nam m’n plezier in het vissen weg omdat je er te afhankelijk van was…

Vrij taai visweekendje maar een dag op het water is nog altijd beter dan… en zeker met wat op ons af komt…
Blij, zeker blij met deze vette snoekbaars!

Om 2u30 wakker, om 4u30 op, het moet niet gekker worden met m’n slaap… gelukkig kon ik vandaag vissen met Johan Jespers. Een nogal wild plan op die stek, onbesuisd, én mislukt! De vis was er niet, we zagen de aalscholvers vechten om een enkel visje… We waren duidelijk in een lege bak aan het vissen. Na de middag kwam ik met een plannetje om de dag te redden… Op de weg naar huis nog ergens een snoek tikken op groot water, daar waar ik al een jaar of tien niet meer had gevist? Waarom niet? Het voelde goed aan en na een worp of 7 ging het eerste dikkertje er bij mij al aan… Zo deden we nog wat aan stekhoppen en hadden we vrij snel elk onze aanbeten! Heerlijk dagkse, Johan! En dat zonder Kibbeling. Maar nu ben ik echt gekraakt. Amai…

Zo trokken Bollie & Bruno vandaag met de trein de andere kant uit. Parijs (vorige week) was inderdaad wat ver, dat kon dus goedkoper. Voor dag en dauw waren we paraat, om Ciara voor te zijn. In de luwte van wat huizen kwam er hier en daar een snoekbaars boven. Een bevallige Japanse nam een foto voor ons. Toen ze in het engels vroeg wat wij daar deden antwoordde Bruno kurkdroog: ‘Roofvissen’. Dat was meteen verstaanbaar & duidelijk… De foto is helaas maar zozo maar ik heb toch een leuke herinnering aan deze visdag met de Prottenlater van Lier. De resolutie van de foto was zo laag dat het zelfs niet mogelijk was om de achtergrond te blurren! Weer een dag geleefd, zeg maar. De wind viel best mee, uitgenomen die van Bruno! 

Efkes een lijstje afwerken op m’n vrije dag… Tussen Ikea, Coolblue en Delhaize lagen er toch mooi drie snoekbaarzen in m’n net. Happy again! Snel oogsten is altijd plezant. Maar verwar het niet met eenvoudig. De lente mag komen.

Half ziek en eindelijk wat tijd vrij om te vissen… Ik liet me op sleeptouw nemen door Bruno Heremans en hij nam me vandaag mee naar één van z’n geheime stekken! Het heeft geen zin om deze achtergrond te blurren want dit herkent toch iedereen… Naast een mooi aantal snoekbaarzen had ik ook dit flinke baarsballetje… Happy day, én op ‘t onverwacht!
Geestig hé, zo een beetje retoucheren dat het er te dik op ligt…

Tijdens het late najaar was het prima vissen in het Antwerpse!

We waren pas 50 meter ver gedrift als Robby Fish-collega Frans Wijns enig lawaai produceerde, hij had verdorie reeds eentje een oor aan genaaid! We hadden een snoekbaars verwacht maar deze vette baars verbrak Frans’ PR met z’n 48 cm! Héérlijk, wat een begin van de dag! Monter ging hij verder met het bestoken van de kant, je zou voor minder. Even later brult hij: ‘Waaasda, waaaaasdavoriet?’ als ik een prachtige tachtiger over de reling trek. Allebei content dus. Hij slaagt er in om een uur later nog een eigen recordje te breken met een winde van 52 cm. Veel witvissers liggen wakker van dit soort vissen! Well done, Franski. We kletsten handen, zoals mensen die elkaar verstaan & op dezelfde golflengte zitten… Na de middag volgen nog een paar snoeken en een aantal medium snoekbaarzen, met z’n allen echter in de schaduw van deze 3 mooie vissen!

Marc Hoeben schreef het volgende over onze visdag op de rivier. Merci voor de foto’s, Marc!

“Dit weekend stond er een dag vissen met Geert op het programma. Deze dag was al lang gepland, Geert had immers deze week verlof. Het was al zo lang geleden dat we nog eens samen gevist hadden, en het werd dan ook weer een gezellige vanoudse visdag. We hadden geen plannen over hoe en op wat we zouden vissen. Maar Geert had de dag ervoor ook gevist, en een mooie dag
beleefd. Het plan was dus snel gemaakt, we zouden terug naar de rivier gaan.
Zo goed het de dag ervoor begon, zo slecht starte het nu!
Geert begreep het niet, dat het zo een verschil kon zijn. Het enige grote
verschil met gisteren, was de helderheid van het water zij Geert. Gisteren was het helderder, vandaag redelijk troebel. De snoekbaarzen zouden hier toch geen last van mogen hebben? De eerste 5 stekken leverde niets op. Alles wat Geert gisteren deed, leverde nu niets op, dat is ook vissen natuurlijk!
Na de middag keerden het getij en ook de visvangst. We werpten de kantjes uit, en dit bracht vis in de boot. We konden de dag nog goed maken met mooie snoekbaarzen. Het bleef zo doorgaan tot zonsondergang en gingen tevreden van het water. Een afsluitertje in frituur De Wissel maakte de dag compleet. Doen we snel weer over Geert!”

http://www.marchoebenfishing.com/category/visdagen

Johan Verhasselt moest het stellen met m’n uitermate slecht humeur. Slecht slapen is niet goed voor de ‘happyness’. Op het eerste ankerpunt bleek dat m’n fronttroller niet werkte en dat maakte me niet blijer. Aaarrgh, ik ben ondertussen omringd door een groot aantal slecht werkende toestellen!… Toen de Minn Kota terug aan de praat was waren we tot een stek gedrift waar ik nog nooit één vis had gevangen. De vier eerste worpen waren wél raak en zetten de toon voor een heerlijke, warme dag op de rivier! Tijdens het fotograferen van een dikke snoek viel ik met m’n ribben tegen de stootrand van de boot en krijste de rivier bij elkaar van de pijn. Ik had een verpleger bij die beheerst de diagnose stelde en pijnstillers tevoorschijn toverde! Ach, het was wel wat zoeken maar de rovers bleven maar komen… de ene al wat groter dan de ander. Jo liet een mooie snoekbaars -toch wel een hele verre zeventiger- uit z’n handen glijden, net voor de foto’s. Hij haalde z’n schouders op, hij is daar niet zo mee bezig. Foto’s zijn niet belangrijk, als je ze maar gevangen hebt! Een les. Happyness…

Small fish versus ‘big man’ Oscar Van Nooten. Merci dat je er gisteren bij was, op deze mooie lentedag 🙂 Ge zijt nog steeds een geweldige inspiratiebron voor mij…

Met het komen van de kou,
komt het verkrampen der gewrichten,
ik hunker naar de zon,
de zomer waar ik zo van hou.

Gisteren gewerkt aan de trailer en een leuke kortsluiting veroorzaakt. De boot stond dus vandaag droog. 🙂 Dan maar een geïmproviseerde visdag vanaf de kant met Frans Wijns! Op de eerste stek stonden een paar locals die ons precies niet graag zagen komen, ze verdwenen snel ‘want ze beten niet’. Ik vond van wel want we hadden er toch wel wat bij elkaar, hé Franski?… 🙂
Frans reed om halfvier al terug naar huis en ik probeerde het dan maar eens aan mijn ‘achterdeur’. Met nog eens vier leukerds er bij…
Twee gevallen van vrij straffe verkeersagressie naar mij toe op de terugweg en ook nog eens een bullebak van antwoord gediend, zoals ik dat nu consequent probeer. Dat zijn ze van mij niet gewoon. Hij vond dat hij dezen braven in de regen maar eens moest beschimpen. Een gevoelig en eerlijk man verdiend dit niet. Was ik een beer als de Jakke geweest dan had ik hem gewoon in ‘t water gekegeld. U was weer een leuke omgeving dus. Het ongenoegen stapelt zich op.

De laatste keer dat ik hier viste is reeds meer dan een jaar geleden en dat was toch weer wennen. Johan Jespers was ‘deckhand eerste klas’ en we hadden afgesproken om eerst wat te vertikalen en nadien te werpen op de taluds. We waren geen 50 meter ver of de eerste snoekbaars diende zich aan, dat beloofde! Er volgden er nog een rits, plus een paar snoeken en een roofblei, het kon al niet meer stuk. Tegen de middag aan zochten we meer beschut water op en toen viel de actie weg. Niet toevallig samen met de stroming… Gezellig, zo zittend in het warme zonnetje maar als ge niks meer vangt dan moet je op zoek. De driftzak bracht soelaas en stond toe om een lange gecontroleerde drift te maken. Dwars over een stek waar ik nog nooit gevist had. Het zag er op de kaart wel erg goed uit. En hop, Johan kon z’n grootste snoekbaars ooit verwelkomen! Het is geweldig om dit met je vismaten te kunnen delen! Hij was er erg blij mee! Je nieuwe hengel, reel en je favoriete Jespiblade-shad 😉 zijn hiermee mooi gedoopt op dit grote water!

Immer positievo Johan Verhasselt was met me mee, een rasechte liefhebber, foto’s maken en het gebral op de social media kunnen hem gestolen worden. Hij vist voor z’n plezier, experimenteert er op los en de rest kan hem geen reet schelen. De boot ligt ogenblikkelijk vol met kunstaas en iedere tien worpen probeert hij iets anders. 😉 Z’n getater is aanstekelijk, allée ‘t is nen toffe maat om mee te vissen.
De dag op zich kon niet somberder en frisser zijn, al m’n foto’s waren plots zwart-wit!… Zoals ieder jaar -met de eerste kou- mispak ik me er aan en was ik iets te licht gekleed, Jo was echter goed voorzien. Opvallend, de kerel vreet zich te pletter, eet zeker vier keer méér dan ik en is toch fit en slank. Ik ben daar jaloers op ;-). Een kwestie van een snelle of trage darm, denk ik…
Het was wat zoeken en de eerste vis, een flinke snoekbaars zette ik achteloos terug. We zouden er geen enkele meer zien, op een paar volgers na. Maar het werd een ongelofelijk baarzen- en roofblei bal, het kon niet op. Het waren niet de grootsten maar de aantallen waren geestig en vrij veel vis werd gelost. We konden ons plezier niet op, als kinderen, je kent het wel! Toen werd het middag en de rovers gingen collectief op platte rust. Wat we ook probeerden, het was over en we hadden net zo goed naar huis kunnen rijden. Maar dan had ik Jo’s gebabbel moeten missen…

Ik ging vandaag bij mezelf te rade,
een dag van grote somberte,
regen én Regen,
van Rekem naar Kerkrade,
stond op ‘t laatst van de dag
een regenboog,
welhaast een teken dat ik zag…

Zonder stekinfo en voorbereiding trok team Mario & Luigi naar Open Street Luik… Ik ken Wim Hanssen niet zo goed, dus ‘t was een beetje afwachten. Onnodig. Man, wat kan die man -net als ik- wat afbabbelen! 😉 We hebben ons bijzonder goe geamuseerd en ook nog eens beenhard door gevist, ondanks de brute weersomstandigheden op hoge kades die het secuur vissen bemoeilijkten. ‘s Morgens startte het met pech met een aantal geloste snoekbaarzen en ik troostte me met de gedachte dat ze de maat niet haalden. De minimummaten waren 24 voor baars en 50 voor snoekbaars. Dat is al wat voor een Street en het is ook serieus selectief. Je moet al wat provoceren… Het werd snel duidelijk dat het moeilijk zou worden, maar dan tikte Wim de eerste grote baars aan. Moeilijk gaat dus ook en dan bijten we door, hé!
Het werd vlot middag, uitgewaaid gingen we aan tafel voor een voortreffelijk middagmaal en een dosis courage. De ambiance is daar ongelofelijk goed, een perfect georganiseerd event door USF – United Sport Fishers en het niveau van de deelnemers is hoog.
‘s Namiddags wandelden we de andere kant van het parcour op en omdat de tijd drong om nog te scoren gooide ik het over een andere boeg. Wat nog slaagde ook met een paar hele beste baarzen! Wederom véél gezien, geleerd en goed gevist gezien de mogelijkheden van deze omgeving. De Maas is een machtige rivier, zelfs zonder stroming.
Tegen de locals kan je nooit op, dat is duidelijk.
Toen we de afrekening maakten kwam de prognostiek van Alfred van Camp nog uit ook! Team Mario & Luigi werden 8ste van de 91 ingeschreven teams. Daar kunnen we fier op zijn, Mario!

Gisteren had ik David De Cleen als gast op de boot. Het voorspelde grote gevecht met regen en wind bleef uit en het werd een prachtige visdag, somber en duister. De grotere snoekbaarzen kreeg ik niet gevonden en ook al vertikalend werd er weinig geforceerd. Het grootste deel van de dag stroomde het quasi niet en ik vraag me af wat het gevolg gaat zijn als we na dit jaar nog een droog en warm jaar gaan krijgen… Ieder die zegt dat er geen probleem is met het klimaat en milieu is een onvolwassen onozelaar. Het doorzicht in het rivierwater is fenomenaal. Dat maakt dat je structuren onder water kan zien die anders onzichtbaar blijven en je kan daar je voordeel mee doen. Memoriseren die handel! Wat voor ons best werkte was werpen in het kantje met ondiep lopende plugjes en ander klein spul. We eindigden met 22 vissen op het tellertje en we hebben ons heerlijk geamuseerd. Ik besef dat ik m’n vissen te gemakkelijk terugzet zonder foto’s. Bruno Heremans noemt me nu al Blankie… Kan ik mee leven! Waar ik minder mee kan leven is dat bakbeest van een snoek die ik gisteren een minuutje aan had, de hengel tot het handvat plooide en er rustig vandoor ging om dan te lossen… ‘s Avonds had ik het nog eens voor, waarschijnlijk met een dikke baars… Maakt nie uit, het was weeral een prachtige dag op het water!… Aasjes van dienst: de machtige Fox Slick Shad, River2Sea Biggie Smalls, oude vertrouwde Rapala Fat Rap, de mooie Manolo van Hart en de Spro ASP…
Het klakske van Robby Fish is inderdaad helemaal waterdicht!

Kraakhelder water en quasi geen stroming is net wat je op een rivier kan missen. Ik had er geen goed oog in. Gisteren had ik Robby Fish collega Frans Wijns mee en die stond weer scherp (lees: de ganse nacht niet geslapen van de spanning). ‘Vandaag wil ik een snoek vangen’ zei hij nog. Ik dacht: ‘Als we wat vangen is het al goed’…
Nee, het liep direct los maar niet op de plekken waar ik het normaal voor elkaar krijg. Eens we het door hadden sprokkelden we al werpend her een aantal leuke vissen bij elkaar. Frans is gek op lijstjes en wist trots te melden dat we al 5 verschillende soorten in de boot hadden! Dikke windes, een paar snoeken (ik ving dezelfde twee keer na elkaar in nog geen 5 minuten, een kamikaze!), baars, een paar flinke snoekbaarzen en een joekel van een brasem. Ik was gelukkig met m’n baars van 49 cm! Toen ging de stroming er volledig uit, alsook de stekker bij de vissen. Het duurde flink wat voor het terug afliep en alles wat we nadien probeerden bleef zonder gevolg…
Het roer werd omgegooid, we sloegen aan het vertikalen en er volgden nog een aantal snoekbaarzen om de dag te eindigen! Een kleine twintig vissen in de boot, niet slecht gezien de omstandigheden!… Héérlijke dag, Frans!

De drang na het succesje van eergisteren was te groot. Ik reed gisteren van het werk naar huis en maakte al een afspraak met Johan Jespers om terug te gaan zeebaarzen. We hadden een stek in gedachten waar we beiden nog nooit waren geweest. Het zag er deze morgen inderdaad erg visserig uit met een flinke gang in het water en een mooie keerstroom. Plots zagen we er een flink aantal jagen in het oppervlak. Wat we ook probeerden met sticks, oppervlakteplugjes of kleine shadjes in alle kleuren, op een paar tikken na: niks werkte. Tot er bij mij een oversized popper aan de knoop ging. Ik haakte prompt de eerste… Uiteindelijk had ik er drie op het zelfde aasje, de niet meer verkrijgbare Bubble Popper… Daarna bleef het weer stil. Ook op andere stekken lukte het ons niet meer. We reden naar huis langs een bekende snoekbaarsstek en vingen daar met onze heavy 2 oz. hengels, 45/00 voorslagen, 15 grams koppen nog lekker op een uurtje een snoekbaars of 8 bij elkaar. Daar gaan jullie met al je finesse materialen… 😉 Goe gevist, prima compagnon die Johan, en een lekker visweertje van wat wil je nog meer!…

Johan Jespers sleepte me vandaag mee naar de zee! Geheel vrijwillig was ik te vroeg op post om het weer allemaal mee te maken. Onvoorbereid en rommelig, nauwelijks eten bij en slechts één flesje water! Hahaha, alles te snel in orde gebracht in de hoop op een zeebaarsje. We hebben weer een heerlijke dag gehad. Het begon moeilijk want de eerste stekken -die Johan goed kent- leverden niks op. Er stond nochtans goed stroom maar het leek grauw en levenloos. De steeds dichterbij komende zeehonden niet meegerekend! Ik starte in een soort hondentaaltje een conversatie met een dikke loebas, Johan kwam niet meer bij van het lachen! Gelukkig staat het niet op film. Verdoeme, wat hebben we weer gelachen vandaag hé! Later kwamen we op een voor ons nieuwe stek aan waar het veel dieper was en het wel goed aanvoelde. Ik bleef volhouden met m’n 10 gram op een meter op acht diepte en kijk… het duurde wel een tijdje voor de eerste kleine zich meldde maar ik was er erg blij mee. Klein? Da maakt me nie uit, ik heb nog niet veel zeebaarzen gevangen! De volgende aanbeet, net voor het wegvallen van de stroming, was er een zoals een klap voor je kop. Beenhard. Spannende dril tussen al die scherpe oesters… De dikke vijftiger werd door Johan vakkundig uit het water gelepeld en ik was zo fier als een blauwe pauw!…
Als afsluiter: stoofvlees met frieten in het drukke Wijnegems Shopping Center. Het was een groot contrast, maar het maakte ook duidelijk waarom we met z’n allen gaan vissen…
Geslaagde en geestige visdag, Johan! Merci!

Vandaag met Marleen richting het oosten des lands, nu het nog mooi weer is!… Héérlijk zitten aan ‘t kabbelend water met zo nu en dan een aanbeet, barbelen en grote brasems door elkaar. Prachtige vissen… Het is duidelijk dat het land water ontbreekt, de rivieren staan onwezenlijk laag, de vissen liggen op een hoopje en dat geeft best ook een hoopje dressuur…
Vroeg naar huis gereden want morgen ga ik nog eens vissen. Dat was lang geleden!

Was iets na vijf al wakker, pffff, suf voor computer gaan zitten… toch maar een paar uur gaan tikken… een tiental aanbeten… uitgewaaid en toch wat zon gehad. Oké, that’s better! Kan ik terug werken!

Vandaag eens richting Grensmaas. Op de eerste stek zat ik er voor spek en bonen bij, op de tweede ook. Prachtige omgeving dat wel, maar het gevoel was er niet. Ik ken het daar niet maar ik ben best bereid om er wat leergeld voor te betalen. De volgende stek voelde véél beter aan en ik werd al gauw beloond met een blok rivierbrasem en een kleine kopvoorn. Hmmm, dat leek er al meer op, nu nog zoeken naar de eerste barbeel. Dat was buiten een Hollands oudje gerekend die haar honden uitliet in het water voor mij. Stek naar de verdoemenis. Nee, ik wilde niet kwaad worden. Zinloos…
Volgende stekje stroomde ietsje meer en daar kwam de eerste barbeel piepen. M’n eerste Grensmaas barbeel, haha! Dank u, Rivier. Wat volgde waren een serie aanbeten zonder gehaakte vissen. Vond het bizar en had de indruk dat het steeds dezelfde vis was. Na iedere korf voer wat gemorrel en dan weer stil… Dan maar driedubbel zoveel aas op de rig en het nylon 20 cm ingekort. Hop, en ie hing er direct aan, ik had de hengel zelfs nog in m’n handen… spannende dril en een mooie vis in het net!
Daarna was ‘t over met de actie maar ik reed gelukkig naar huis.
Als ik iets wil dan moet ‘t gebeuren.
Een ganse dag niks moeten zeggen.
Een ganse dag niet gesproken.
Alleen maar naar het water geluisterd.
Het zijn de beste dagen.



Eens gehaakt staat een barbeel z’n mannetje en blijft fier tot ie terug het water in gaat… Ze maken soms een kwaad en niet te omschrijven geknor.
Een kopvoorn echter, laat zich drillen als ‘ik was in stomme verbazing van wat overkomt me nu weer’… In het net kijken ze je met een soort schaapachtigheid aan en zeggen zonder enig lawaai te maken: ik ben maar een lamme goedzak, wat doe je me aan?…
Dat viel me op.

Het is toch op het randje, met zo’n temperaturen aan het water gaan zitten… Deze morgen was het nog redelijk fris en zat ik op een nieuwe stek lekker onder de bomen. Het leek me wat te ondiep en m’n vermoeden werd waarheid. Visloos. Volgende stek gaf me direct een dubbelrun en flink wat actie (en ook geknoei) tot een stukje in de namiddag. Wederom een leuk aantal barbelen en een vette kopvoorn! Plots gaven ze er collectief de brui aan, wat ik ook probeerde. Te veel ozon in de lucht, dat zal het zijn! 🙂 Sweaty day it was!…

– Zon
– Ardense gezonde lucht
– Een stukje eenzaamheid
– 3 stekken en heel wat kilometers verder
– Plenty actie
– 2 kilo pellets verzet
– 2 doosjes gesoakte pellets in het rond gestrooid, per ongeluk
– Alles terug opgeraapt 🙂
– Gelukkig geen enkele vlaamse vlag gezien
– Leren werken met de zelfontspanner, yesss!
– Ondertussen drillen
– De tel kwijt, minstens 20 barbelen…
– Slechts met één hengel kunnen vissen
– Toch één toonbare foto 🙂
– Afgepeigerd

Lang geleden dat ik nog eens op groot water ging vissen, met het warme weer van laatst had ik geen enkele houvast van waar of hoe… en ik ben er ook niet naar om veel rond te horen. We hebben het geweten. ‘s Morgens konden we baarsjes harken zoveel we wilden (maar ik ben dat rap beu, ‘t is nauwelijks vissen als er geen betere tussen komen). Echter, de snoekbaarzen en grote baarzen lieten zich niet vinden. In de late namiddag had ik kort wat actie met twee dikke windes op een bolle plug en mijne maat David trok nog een sigaarsnoekje binnenboord, ook op een dikke ratelplug. Tja, laat ons zeggen dat we er goed naast zaten, maar wel goed in de zon! David De Cleen had duidelijk wat méér moeten smeren!





Het zijn,
de passie voor je hobby,
de stank van je aas,
de kracht van je tegenstander,
de kwaliteit van het materiaal,
de sterkte van het verhaal,
de actie van je hengel,
de lach van je vrienden,
de pracht van de locatie,
de druppels op de lens,
de eenvoud van de presentatie,
de complexiteit van de presentatie.
De kunst van iets te zien
en niet alleen te kijken.
De kunst van het werpen,
de textuur van je voer,
het gezelschap van diegenen
die je dierbaar zijn,
de oogopslag van de ander,
stilzwijgend begrijpend,
de kracht om te luisteren naar elkaar,
de verhalen te begrijpen,
de passie te verstaan,
de dingen waar het over gaat,
de passie voor het vissen.
Het is nooit te laat.

Zomaar, voor zij die me dierbaar zijn.