Info

Posts uit Roofvissen

Marc Hoeben schreef het volgende over onze visdag op de rivier. Merci voor de foto’s, Marc!

“Dit weekend stond er een dag vissen met Geert op het programma. Deze dag was al lang gepland, Geert had immers deze week verlof. Het was al zo lang geleden dat we nog eens samen gevist hadden, en het werd dan ook weer een gezellige vanoudse visdag. We hadden geen plannen over hoe en op wat we zouden vissen. Maar Geert had de dag ervoor ook gevist, en een mooie dag
beleefd. Het plan was dus snel gemaakt, we zouden terug naar de rivier gaan.
Zo goed het de dag ervoor begon, zo slecht starte het nu!
Geert begreep het niet, dat het zo een verschil kon zijn. Het enige grote
verschil met gisteren, was de helderheid van het water zij Geert. Gisteren was het helderder, vandaag redelijk troebel. De snoekbaarzen zouden hier toch geen last van mogen hebben? De eerste 5 stekken leverde niets op. Alles wat Geert gisteren deed, leverde nu niets op, dat is ook vissen natuurlijk!
Na de middag keerden het getij en ook de visvangst. We werpten de kantjes uit, en dit bracht vis in de boot. We konden de dag nog goed maken met mooie snoekbaarzen. Het bleef zo doorgaan tot zonsondergang en gingen tevreden van het water. Een afsluitertje in frituur De Wissel maakte de dag compleet. Doen we snel weer over Geert!”

http://www.marchoebenfishing.com/category/visdagen

Small fish versus ‘big man’ Oscar Van Nooten. Merci dat je er gisteren bij was, op deze mooie lentedag 🙂 Ge zijt nog steeds een geweldige inspiratiebron voor mij…

Gisteren gewerkt aan de trailer en een leuke kortsluiting veroorzaakt. De boot stond dus vandaag droog. 🙂 Dan maar een geïmproviseerde visdag vanaf de kant met Frans Wijns! Op de eerste stek stonden een paar locals die ons precies niet graag zagen komen, ze verdwenen snel ‘want ze beten niet’. Ik vond van wel want we hadden er toch wel wat bij elkaar, hé Franski?… 🙂
Frans reed om halfvier al terug naar huis en ik probeerde het dan maar eens aan mijn ‘achterdeur’. Met nog eens vier leukerds er bij…
Twee gevallen van vrij straffe verkeersagressie naar mij toe op de terugweg en ook nog eens een bullebak van antwoord gediend, zoals ik dat nu consequent probeer. Dat zijn ze van mij niet gewoon. Hij vond dat hij dezen braven in de regen maar eens moest beschimpen. Een gevoelig en eerlijk man verdiend dit niet. Was ik een beer als de Jakke geweest dan had ik hem gewoon in ‘t water gekegeld. U was weer een leuke omgeving dus. Het ongenoegen stapelt zich op.

De laatste keer dat ik hier viste is reeds meer dan een jaar geleden en dat was toch weer wennen. Johan Jespers was ‘deckhand eerste klas’ en we hadden afgesproken om eerst wat te vertikalen en nadien te werpen op de taluds. We waren geen 50 meter ver of de eerste snoekbaars diende zich aan, dat beloofde! Er volgden er nog een rits, plus een paar snoeken en een roofblei, het kon al niet meer stuk. Tegen de middag aan zochten we meer beschut water op en toen viel de actie weg. Niet toevallig samen met de stroming… Gezellig, zo zittend in het warme zonnetje maar als ge niks meer vangt dan moet je op zoek. De driftzak bracht soelaas en stond toe om een lange gecontroleerde drift te maken. Dwars over een stek waar ik nog nooit gevist had. Het zag er op de kaart wel erg goed uit. En hop, Johan kon z’n grootste snoekbaars ooit verwelkomen! Het is geweldig om dit met je vismaten te kunnen delen! Hij was er erg blij mee! Je nieuwe hengel, reel en je favoriete Jespiblade-shad 😉 zijn hiermee mooi gedoopt op dit grote water!

Immer positievo Johan Verhasselt was met me mee, een rasechte liefhebber, foto’s maken en het gebral op de social media kunnen hem gestolen worden. Hij vist voor z’n plezier, experimenteert er op los en de rest kan hem geen reet schelen. De boot ligt ogenblikkelijk vol met kunstaas en iedere tien worpen probeert hij iets anders. 😉 Z’n getater is aanstekelijk, allée ‘t is nen toffe maat om mee te vissen.
De dag op zich kon niet somberder en frisser zijn, al m’n foto’s waren plots zwart-wit!… Zoals ieder jaar -met de eerste kou- mispak ik me er aan en was ik iets te licht gekleed, Jo was echter goed voorzien. Opvallend, de kerel vreet zich te pletter, eet zeker vier keer méér dan ik en is toch fit en slank. Ik ben daar jaloers op ;-). Een kwestie van een snelle of trage darm, denk ik…
Het was wat zoeken en de eerste vis, een flinke snoekbaars zette ik achteloos terug. We zouden er geen enkele meer zien, op een paar volgers na. Maar het werd een ongelofelijk baarzen- en roofblei bal, het kon niet op. Het waren niet de grootsten maar de aantallen waren geestig en vrij veel vis werd gelost. We konden ons plezier niet op, als kinderen, je kent het wel! Toen werd het middag en de rovers gingen collectief op platte rust. Wat we ook probeerden, het was over en we hadden net zo goed naar huis kunnen rijden. Maar dan had ik Jo’s gebabbel moeten missen…

Zonder stekinfo en voorbereiding trok team Mario & Luigi naar Open Street Luik… Ik ken Wim Hanssen niet zo goed, dus ‘t was een beetje afwachten. Onnodig. Man, wat kan die man -net als ik- wat afbabbelen! 😉 We hebben ons bijzonder goe geamuseerd en ook nog eens beenhard door gevist, ondanks de brute weersomstandigheden op hoge kades die het secuur vissen bemoeilijkten. ‘s Morgens startte het met pech met een aantal geloste snoekbaarzen en ik troostte me met de gedachte dat ze de maat niet haalden. De minimummaten waren 24 voor baars en 50 voor snoekbaars. Dat is al wat voor een Street en het is ook serieus selectief. Je moet al wat provoceren… Het werd snel duidelijk dat het moeilijk zou worden, maar dan tikte Wim de eerste grote baars aan. Moeilijk gaat dus ook en dan bijten we door, hé!
Het werd vlot middag, uitgewaaid gingen we aan tafel voor een voortreffelijk middagmaal en een dosis courage. De ambiance is daar ongelofelijk goed, een perfect georganiseerd event door USF – United Sport Fishers en het niveau van de deelnemers is hoog.
‘s Namiddags wandelden we de andere kant van het parcour op en omdat de tijd drong om nog te scoren gooide ik het over een andere boeg. Wat nog slaagde ook met een paar hele beste baarzen! Wederom véél gezien, geleerd en goed gevist gezien de mogelijkheden van deze omgeving. De Maas is een machtige rivier, zelfs zonder stroming.
Tegen de locals kan je nooit op, dat is duidelijk.
Toen we de afrekening maakten kwam de prognostiek van Alfred van Camp nog uit ook! Team Mario & Luigi werden 8ste van de 91 ingeschreven teams. Daar kunnen we fier op zijn, Mario!

Gisteren had ik David De Cleen als gast op de boot. Het voorspelde grote gevecht met regen en wind bleef uit en het werd een prachtige visdag, somber en duister. De grotere snoekbaarzen kreeg ik niet gevonden en ook al vertikalend werd er weinig geforceerd. Het grootste deel van de dag stroomde het quasi niet en ik vraag me af wat het gevolg gaat zijn als we na dit jaar nog een droog en warm jaar gaan krijgen… Ieder die zegt dat er geen probleem is met het klimaat en milieu is een onvolwassen onozelaar. Het doorzicht in het rivierwater is fenomenaal. Dat maakt dat je structuren onder water kan zien die anders onzichtbaar blijven en je kan daar je voordeel mee doen. Memoriseren die handel! Wat voor ons best werkte was werpen in het kantje met ondiep lopende plugjes en ander klein spul. We eindigden met 22 vissen op het tellertje en we hebben ons heerlijk geamuseerd. Ik besef dat ik m’n vissen te gemakkelijk terugzet zonder foto’s. Bruno Heremans noemt me nu al Blankie… Kan ik mee leven! Waar ik minder mee kan leven is dat bakbeest van een snoek die ik gisteren een minuutje aan had, de hengel tot het handvat plooide en er rustig vandoor ging om dan te lossen… ‘s Avonds had ik het nog eens voor, waarschijnlijk met een dikke baars… Maakt nie uit, het was weeral een prachtige dag op het water!… Aasjes van dienst: de machtige Fox Slick Shad, River2Sea Biggie Smalls, oude vertrouwde Rapala Fat Rap, de mooie Manolo van Hart en de Spro ASP…
Het klakske van Robby Fish is inderdaad helemaal waterdicht!