Onze jaarlijkse vakantie werd in navolging van vorig jaar een road trip naar het noorden. De omgebouwde Vivaro doet z’n werk goed maar het is helaas geen camper. We doen het dus met een beperkte uitrusting wat verstopt ligt onder de bedden. Vanuit Hirsthals in Denemarken vertrokken we met de boot naar Kristiansand. De bedoeling was om het ruime zuiden van Noorwegen te ontdekken, zonder enig plan. Na een dag viel dit helemaal in het water en verdwenen de fjorden achter dikke lagen mist en overvloedige regen. We bogen de trip om en na een dag in Oslo reden we naar Zweden en haar mooie open westkust. Parels en weinig toerisme, heerlijk! Hier was het weer heel wat beter terwijl het in Zuid Noorwegen maar bleef regenen… We maakten de keuze om met onze auto steeds op een camping te staan, logistiek was dat eenvoudiger dan wanneer je het gemak van een grotere camper hebt. Einde derde week arriveerden we in ons geliefde Denemarken, om daarna met een tussenstop in Noord Duitsland terug thuis te komen.
Een poetsende beverrat in de ochtendnevel… ze zijn niet geliefd maar wel mooi. Twee dagen later – toen ik wakker werd – zat er ‘eentje’ in de deuropening van m’n tent. Om drie uur ‘s nachts is dat schrikken, ze zijn best groot. Ze trok zich van mij niks aan en liep rustig terug naar het waterkant…
M’n Opel Vivaro is nu zo ingericht dat er een vast bed in staat, voor het vissen, daarnaast is er genoeg plaats voor m’n viskar en alle spullen. In een kwartier kan ik er een extra bed bij plaatsen en achteraan een rek monteren voor kookgerief, koelkast en powerbank. Onder de bedden is plenty ruimte met 3 schuifbakken van 80×40 en twee van 60×40, plus tent, tafel en stoelen. Simpel en goedkoop. De zijtent geeft genoeg opties voor slecht weer en je kan de wagen van de tent losmaken en op stap gaan zonder alles af te breken. We hebben de zaak 14 dagen getest in Denemarken en dit is verdorie een zeer relaxte manier van vakantie nemen! We hadden niks gepland en meenden in Zweden te geraken… wat niet gelukt is en het was zeker niet nodig!…
Het is al een paar minuten muisstil als Jacques fluistert dat er een roofvogel in aantocht is… Even later zit deze sperwer in bad en kijkt in onze ogen…
‘Martin-pêcheur’, zegt men in het frans. Ik had voor ons vakantiehuisje aan de Lot een tak boven het water geplaatst op een plek waar ik zelf ‘als ijsvogel’ wel zou willen zitten om vanaf te vissen. De volgende dag werd het inderdaad één van de plaatsjes waar twee jonge ijsvogeltjes frequent halt hielden. Ik heb veel geleerd, én gezien…
Vorige week een bladluis zonder, nu eentje met vleugeltjes. Op een bloemknop van een broccolistruik, een restantje van vorig jaar in de serre. De bloemetjes zelf zijn lekker in een salade. Uit de vaste hand, f5/6 – ISO400 – 200/sec.
Een streepje zon vanmorgen. Even in het natte mos gaan zitten om alles van dichtbij te bekijken. Veel mensen kijken alleen maar en zien -spijtig genoeg- nauwelijks iets. Ik zag vanmorgen een bvb. baobab in het mos. 🙂
We hebben de jeugd dus thuis gelaten en zitten met z’n tweetjes in de Provence. Veel ga ik niet vissen, ik ben meer aan het fotograferen geslagen. Het zijn pogingen in een medium die ik niet ken, maar het bevalt me en bij ieder beeld leer ik bij! Er is hier ook wat veel wind zodat echt scherp macro-fotograferen moeilijk is. En verder: genieten, dat doen we hier ook en da’s nog het belangrijkste!…
Er zitten momenteel zoveel bijen, vliegen en zweefvliegen (scherp opgemerkt Edwin, ik weet er dan ook niks van af), leuk om eens zo’n snelle rakker te fotoproberen…
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.