Info

Posts uit Geert’s Fishing Blog

Nog steeds geen zin om in de rij te gaan staan aan de trailerhelling, ‘t is eens tijd voor iets anders!… Op de één of andere manier heb ik het op dit moment wat gezien met het bootgedoe. We varen mekaar bijna builen op het water. Had dringend nood om iets anders te doen en hoewel ik al enige barbelen gevangen had in het verleden vond ik het nu een mooi moment om hier een tijdje voor te gaan. Ik had m’n huiswerk gedaan, had vertrouwen in het aas en zonder enige goede stekinfo had ik maar een paar stekken via Google Maps aangetikt. Enige vliegvis-ervaring kan daarbij helpen. Lage maar niet te lage waterstand, met de Poloraid kon ik de diepe stukken ontwaren en daar kwamen ook de eerste twee vissen vandaan. Man, man, wat zijn dit raketten! Als de vlagzalm ‘the Lady of The Stream’ genoemd word, dan noem ik de barbeel ‘The Hulk’! Op de volgende stek zag ik ze in het flauwe zonlicht draaien in de lome stroming, met wel 10 te samen. Eén korf er net vóór deed ze in het niets verdwijnen en ik moest daar toch een goed half uurtje wachten voor de volgende zestiger op de mat kwam. Kort daarop had ik een bruin forelletje, ik zag ‘m zichzelf vastprikken, zeer bizar…
Het volgende stekje gaf me niks en bij de wandeling terug vond ik een diepere geul waar ik geen vis zag maar ik vermoedde ze er wel… 10 minuten later weer een zestiger, daarna een kleintje, en dan toch weer -voor mijn doen- een bak die er in slaagde om zelfs door de slip de overkant te bereiken… Héérlijk! Alhoewel ik de ganse dag de ziel uit m’n lijf heb gehoest was het deze dag intens genieten! Een frisse start. Vijf flinke barbelen en een kleintje, plus een kleurbolforel, het kan slechter voor een eerste sessie. Me Happy…

Een leuke avond met David De Cleen, Bruno Heremans en Jan d’haenens, met onder andere snoekbaarzen van 65 en 68cm. 

Zat ik vandaag weer voor de computer. Na het eten denk je dan: ‘Hmm, die donkere luchten, straks gaat ‘t hier flink onweren’… en dan wil je nog eens voor donker naar buiten, hé…
Dus: na de tajine met lamsvlees én nog net vóór de regen!…

Na een dag voor de computer is ‘t wel leuk om nog eens buiten te kunnen. De één gaat wandelen, de andere gaat fitnessen. Ik ga liever vissen… Een paar uurtjes is al genoeg om me een goed gevoel te geven…
Deze lag in het ene toefje planten dat er reeds staat. En zij ging er ook nog eens knal door. De lijn zong, zij sprong, jaa, ‘t was wel tof zo…

Strakke vis van een paar dagen geleden. Beenharde aanbeten op de Freaky Fish. Een paar uren niks en dan een paar momentjes dat er niks verkeerd kon, ze blijven bizar, die snoekbaarzen…

Na de heel leuke visavond met David hebben we het deze week nog eens overgedaan. De ongewone bijvangst was ook weer van de partij in de vorm van een serieuze brasem en er passeerden natuurlijk ook weer een aantal snoekbaarzen en baarzen.

Gisteren werd ik aan het water aangesproken door twee jonge meisjes met islamitische achtergrond, iets wat niet zo gauw gebeurt. Ze waren aarzelend maar hoogst curieus in wat ik aan het doen was en ‘of ze het ook eens mochten’ proberen? Tuurlijk! Helaas is het me niet gelukt om ze een visje te laten vangen, na een tijdje raakten ze het beu en vertrokken na me netjes bedankt te hebben. Vond het zaaaalig!
Wat nadien komen er twee hoogbejaarde dames voorbij die me ook aanspreken… Over het wel en wee en hoe dat nu tegenwoordig in z’n werk gaat, alles is modern nu. Ik praat graag met oude mensen met een open geest. Ze keken hun ogen uit maar de hengel vastnemen was er wat te veel aan. ‘Och’: zegt de oudste en kleinste van de twee -fris dametje dat wel- ‘Jaaa, maar ik heb vroeger véééél gevist hoor, meneer! Mijne man zaliger en ik waren veertig jaar of meer geleden ieder weekend aan het water, tot in Olland toe. Vraagt me nie om maaien te zeven want doar wet ik alles over’! Ik vertelde hen over Jan & Lutgard, die altijd samen vissen en dat vond ze héél wat! Ze vergaapten zich aan het materiaal, de ene wist niks over het vissen en het andere frêle dametje was zo in haar moment dat ik het prachtig gesprek vond. Na een tijdje werd ze moe en wilde verder stappen, niet zonder mij eerst te bedanken voor het ‘leuke en informatieve’ gesprek! ‘Nog een leuke avond verder, meneer’. Arm in arm schuifelden ze verder, het werd al wat koud. Ik vond het zaaaalig!

Tussen het boertje na het avondeten en STHLM Requim, zeer kort aan het water dus…

Of ik na het werk en de spaghetti bolognese en nog voor The Voice wel een paar snoekbaarzen zou kunnen vangen? Marleen zei van niet.

Gisteravond leuk gevist met David De Cleen ! Regelmatig een snoekbaarsje, zowel op de dropshot of met het shadje op een 3grams kopje… maar ik mocht een toch wel een speciale dwaalgast op het AK vangen… Ver van zee, deze kleine fint, maar bijzonder welkom!

 

Maandag ging ik met Frans Wijns van Robby Fish mee op zee, vanuit Neeltje Jans. De Egleghemse Zeevissers organiseerden een koppel wedstrijdtje en de bedoeling was dat de tweede van het koppel geen of weinig ervaring had met het zeevissen. Perfect voor mij dus! 
Zestien koppels aan boord, een gierende stroming, beginners aan boord. Je kan het al raden! Plus het feit dat de vis op deze stek niet meewerkte… Er werd wel wat gevangen, wat scharren en botjes, geen wijting. Wel kwam er een grote zeebaars aan boord voor één van de jongste beginners die daarmee ook meteen de wedstrijd won! Ik stond met Frans tussen een paar sympathieke en nederige kleppers te vissen… Nederigheid siert. Yves Breugelmans, Ronny Cleymans en onze Frans goochelden met dat zware materiaal en ik kon alleen maar goed afkijken en er toch wel enkele binnenboord trekken. Team Wijns kon na de weging aanspraak maken op een gedeelde derde plaats en we waren er zowaar fier op! Dinsdag was het hier verse vis op het menu en het was verdikke lekker ook!
Thanks aan De Egleghemse Zeevissers voor een perfect georganiseerd dagje op een zonnige zee!

Er was nauwelijks end tackle te koop. Ik herinner me plots dat we met zelf gemaakte pop up’s visten. Uit piepschuim sneden we -met een zelfgemaakt snijapparaatje met hete koperdraad- identieke kubusjes van 1x1cm en daar pasten twee niet gekookte 18mm boilies rond. Met de hand afgerold & kort gekookt werd dit een flinke drijvende boilie, misschien wel dertig mm. Een WS en een flinke loodhagel er onder en… Good memories, ‘t is begot bijna 30 jaar geleden…
Ik vergeet wat ik vorige week gedaan heb, het is als een zeef, maar wat ik toen deed staat in m’n geheugen gegrift…

 

Je ziet op het net wel eens filmpjes uit verre landen, van hele trieste plastic afvalstromen op weg naar zee… Tja, en dit is onze Grensmaas, we mogen er fier op zijn.

Ik word om de oren geslagen op Facebook door onwerkelijke vangsten, als maar duurder wordende techniek & materiaal, merkpromotie dat het je strot uitkomt, enfin je begrijpt het wel… Ik heb er momenteel genoeg van.
Niks, en niks is zaliger om voor je voeten het pennetje te zien weg tikken en er weer ene aan de haak te tikken. Een paar blikjes maïs, wat old skool gerief en ik ben weer een dag gelukkig. Ik kan het me zo simpel maken. Waarom woon ik niet in Nederland?

Zalig gepend, in weer en wind! Het antiek kreunde en plooide meermaals. De oude Shakespeare drilt zalig maar de Abu 4, daar moet iet aan gebeuren!

Ik had deze morgen vroeg de eerste karper van het jaar al in mn gedachten op de mat liggen. Een ijverige ambtenaar versperde me de weg, onstabiele bomen hingen over de weg naar mn beoogde pen-stek. Geen plan B. Dan maar het hele eind naar huis om het kunstaas op te halen en achter ‘den hoek’ mijn dag te redden. Stevige schuumkoppen op dat water! Ze waren niet groot maar waren wel met wat! Dag gered!

De enige van deze morgen. Wat de andere vis was, die na de aanbeet stijf op de bodem bleef liggen om daarna steeds sneller richting horizon te verdwijnen, ik heb er het raden naar…

 

Pfff… ieder uur van de nacht gezien en toch vandaag op stap gegaan met Johan Jespers, een leuke klant van Robby Fish. Doodmoe en toch zeggen van ‘nee, ik plooi niet, er is maar één dag’!
We hebben gevist waar ik nog niet was geweest, door de wind genoodzaakt om iets anders te doen… Waar ik immense scholen prooivis verwachtte vond ik niks, waar we het leeg dachten stond er wel wat aardigs… Dit waren de twee mooiste van de bende…

Ach ja, juist, je kan nu ook je Visverlof aanvragen/betalen via Natuur en Bos! Wel mannen, wat een klucht. Ik moet inloggen alsof het een zaak van Staatsbelang is! Op geen enkele manier geraak ik er binnen, na een uur op alle mogelijke manieren proberen… Errors, errors, errors, en kom niet af met het idee dat het aan mij of m’n computer ligt, hé!

Wat is er nou moeilijk aan:
1. Naam – Voornaam
2. Adres – Gemeente
3. ID-Nummer
4. Telefoon
5. Email
6. Soort Vergunning
7. Betalen

Een grote klucht, en eigenlijk nog het ergste, ik had niks anders verwacht! We gaan eens een paar weken voor niks vissen en dan ga ik maar eens terug naar het postkantoor, zoals de 42 vorige jaren!
Maar goed, het ‘probleem’ is dus dezelfde avond opgelost door me op dezelfde site als ‘niet-belg’ te registreren, gewoon naam, adres en soort vergunning en betalen maar. Was in een paar minuten geregeld! Persoonlijke administratieve vereenvoudiging heet dat.

Zo, ‘t is tijd voor ‘n apperitiefke op Oudejaarsavond. De namiddag begon niet best, geen snoekbaars te vinden en de uren gaan snel als je aan stekhoppen doet. Dan maar de 180 graden techniek voor het laatste uurtje, met drie mooie Belgen tot gevolg. De laatste én grootste veertiger zag ik vlak voor m’n voeten z’n vacuüm zuigen en mij gelukkig maken… Nou gaan we ‘s wa lekkers maken, sé!

 

Juist, zondag nam ik Marc nog eens mee naar het grotere water om te vertikalen… Het werd een gezellig dagje en we hebben gevist dat de stukken er van af vlogen. Als het geen succes is moet je ‘t ook durven posten. Slechts drie vissen in de boot en een veelvoud die niet bleven hangen. Het kon beter, het was een beetje zoals de motregen… Maar dit gaan we herdoen, en goed, hé Marc Hoeben !

Deze morgen met niet zoveel zin naar de rivier getrokken. Gelukkig wou Frans van de Robby Fish mee koukleumen en dat maakte het wat leuker om het uit te zitten in de regen. Flink wat afgezocht en ook een aantal nieuwe stekken gevonden (merci, Wijnske!). Een goei tien vissen in de boot met ene uitschieter, na een aanbeet van werkelijk twee keer niks. Ene van het slag die je helemaal niet meer moet vooruitsteken om…

Vandaag had ik de clevere Johan Jespers aan boord. Ik leerde hem een paar jaar geleden kennen bij Robby Fish. Deze visdag was al lang geleden afgesproken en de winter liet zich uitgerekend nu van z’n mooiste kant zien! Zalig op het water! Al vertikalend wilde het niet zo goed lukken, bijna zeker te wijten aan te weinig stroming… Overal vis op de stekken maar toch weinig actie.
Sprokkelend, grotendeels her en der werpend, kwam er best wel een visken boven water en we hebben ons erg goe vermaakt!… Ik heb er zo’n deugd van om een blije visser te zien!…

Pittig windje, bootje op stal! Over de middag ging ik met Robby Fish collega Frans Wijns op stap. Op de initieel gekozen plekjes gaven de snoekbaarzen niet thuis en was het vechten tegen de wind, eigenlijk te zot. Na wat rijden, draaien, keren en nog wat verder zoeken sprokkelden we op een nieuwe stek een paar leukerds bij elkaar. Tien snoekbaarzen op de kant, het is nie slecht! Een visser moet nie veel hebben om tevreden te zijn en we hebben weer iet geleerd!…

Deze middag had ik een hoogst bijzondere snoekbaars, nagenoeg bijna volledig zwart aan de linkerkant van de kop, doorlopend over het kieuwdeksel tot aan de rand. Nog nooit gezien! Eraf krabben ging niet!

Toch maar besloten om deze namiddag te gaan, ondanks het weer. Stek 1 was helemaal niks, op stek 2 waren het allemaal kleintjes en op stek 3 ging het direct helemaal los. Op vrij korte tijd 13, 14 van deze kereltjes… Leuk gevist en vóór de files terug thuis!…

Je ziet een grote bleke schim in het troebele water opdoemen en je voelt het direct, het dwingt respect af…

Het boek van Alijn is bij de drukkerij, ouf, eindelijk een paar visdagen voor ik zowat aan het volgende begin… Deze namiddag een paar uur op stap gegaan met het shadje. Een opluchting. Roze op 7 gram moest het zijn! Een 7-tal snoekbaarzen ramden dat roze naar binnen en één keer ging een snoek door m’n fluorocarbon… Ge hoort mij nie klagen van de formaten!

Bijna 2 maand geleden dat we nog eens de boot van stal haalden voor het grote water… vorige keer in t-shirt, nu in het warmtepak! Bert Wuyts was mee, die wilde wel eens proeven van deze visserij. Deze aangename, rustige klant van Robby Fish was uitgerust als een Inuit eskimo in zomertenue, althans zo leek het! Ik was een beetje te bezorgd 😉 . Al keuvelend over koken, hoe het leven loopt, vissen en coastal trails werd er stevig doorgevist. Eerst flink diep op zoek naar snoek maar dat viel behoorlijk tegen. Na een drietal rigs in de netten van de alom tegenwoordige beroepsvissers te hebben verspeeld gaf ik er de brui aan en gingen we ondiep op zoek naar een grote baars, om de dag te redden. Dat betekent afstanden maken en snel veel stekjes afwerpen. Met hier en daar een dikke baars. Veel waren het er niet maar wel lekker aan de maat! 😉 Bert Wuyts had hiermee z’n grootste baars ooit en zal na dat donkerbruin biertje van de Colruyt ongetwijfeld als een blok in slaap zijn gevallen!…



Stevig aan het doorwerken aan het nieuwe boek van Alijn Danau, weinig vistijd dus. En zoveel mooie vissen zien passeren op Facebook, ‘t is duidelijk bakken moment! Maare, ik ben deze week interim paardenverzorger en dat is erg fijn om doen, de band met die drie arabieren word iedere dag mooier… Vanavond, net voor het voederen toch nog een uurtje aan het Akanaal gevist. Een paar rakkers vielen voor de Slick Shad van Fox Rage. Me happy!…


Bloed, Zweet en Granen is het ondertussen vijfde boek van Alijn Danau. Staat in de startblokken en ondergetekende mocht dit weer in een zekere vorm gieten… Dat deed ik ondertussen voor ieder boek dat Alijn schreef. Na al die jaren is dit een relaxte samenwerking geworden, en ik mag van ‘m doen wat ik wil, hij vind het goed. Waarvoor merci.
Deze turf is meer dan 440 pagina’s en bevat 670 foto’s… Héél wat werk om dit te vorm te geven al kan de leek dit op geen enkele manier merken. Ik kom vistijd te kort maar het is niet anders, dit moet klaar begin november. Een paar weken bij de drukkerij/boekbinder en u kan dit lijvig werk bewonderen op de VBK meeting begin december!

Nu reeds via deze link te bestellen bij: Westerlaan Publisher

Dit jaar al flink wat vis gevangen op het Salmo 3 lepeltje van Lucky John, een klein maar venijnig aasje. ’t Is één van mn favorieten geworden! Koop je bij Robby Fish natuurlijk!

Deze avond ging ik in het donker streeten met den Bruno Heremans. Dat heeft zo z’n aparte charme en je moet wel een beetje je materiaal kennen om met 2 gram op het gevoel te vissen… Heerlijk, zo in de stilte van de nacht op zondagavond. No expectations maar toch best een leuk aantal baarsjes op de kant!…
Bruno verwoorde het zo: “‘Aparte charme’ is schaduwen zien zwemmen, en ze dan niet vangen… en dan toch ineens wel.
‘Aparte charme’ is niet eens verschieten van mysterieuze bromgeluiden in het donker of verdwaalde honden.
‘Aparte charme’ is praten over ‘aan die rechte kant’ aan een water 50km verder, en alle twee perfect weten over welke vierkante meter viswater het gaat.”


Na de vermoeiende Havoysund reis met de Robby Fish mannen was ik blij dat ik een dagje met Tim Coen mee kon op de boot. 10 gram in plaats van 100 aan de speld :-). We waren beiden al tijden niet meer op dit grote water geweest en het werd zo’n beetje delen van vroegere stekinfo. Erg leuk om met Tim te vissen, om de één of andere reden kunnen wij goed met elkaars kurkdroge grappen lachen! We begonnen taludje op en af te vissen, zowel vertikalend als werpend. Het duurde niet lang of een eerste snoekbaars diende zich aan voor Tim. Het zag er goed uit…
Kort erna een droge tik en een stugge dril die wel erg lang en duurde. Brede speculaties gingen over een gedregde brasem, karper, dan een negentiger snoekbaars, of misschien wel een bellenblazende meerval. Het beest ging voor geen meter onder de boot weg. Tot er een -voor de zomer- moddervette snoek bovenkwam, én wat voor één!! We brulden het uit dat het geen aard had en we wisten: alle Lure Master deelnemers zouden er wel zo ene op hun lijstje willen! 🙂
Later in de voormiddag tikte ik op het ondiep een fantastische baars aan, zo ene die heel mijn dag goed maakte! De zon brak later goed door, het werd heet en daarmee brak ook onze weerstand. Frieten als medicijn. Het mocht…


We deden met Robby Fish mee aan het Penn Halibut Festival in Havoysund. In het uiterste noordelijke punt van Noorwegen, het einde van de wereld. Voor mij een week van uitersten, een plek die er niet voor mij is en nooit zal zijn. De collega’s vingen prachtige vissen en ik raakte in verwarring met de boot en ook met de collega’s. Ik kijk er met verbazing op terug en krijg er maar geen hoogte van…

Ik kwam daarnet aan een voor mij nieuwe, kleine stek. Het zag er zo veelbelovend uit in dit weertje… Helaas zaten er een paar oostblokkers te vissen en dat bleef maar duren… Ik dacht, ik doe één worp, en dan ben ik terug weg. Weet ik tenminste hoe diep en hoe hard deze stek is… Je kan het raden… lap… een dikke snoekbaars. De drie mannen willen niet scheppen (mijn net lag in de auto) dus tilde ik de vis op goed geluk zo uit het water en sneed ik me daarbij flink in m’n hand. Met een brede grijns richting de verbaasden laat ik de vis terug plonsen en zwaai flink daaaaaaag! Haha, yesssss!

Met ons Marleen wat gaan varen deze namiddag! Was een beetje frisser dan zij zich het had voorgesteld… Geen snoekbaars te vinden maar wel een paar van deze leuke goedmakers!

Ik ben nieuw in deze visserij… zomaar op het goed gevoel een stek gekozen op Google Maps… en na een kwartiertje reeds een zeebaarsje. Happie!!!
Het Rig Walkertje zit er helemaal in!

Gisteren was ik met Frans Wijns op het water. Overtrokken en warm weer met een méér dan stevige bries. Een verraderlijke, onzichtbare zon dus… Niet gesmeerd en ‘s avonds als twee rijpe Coeur de Boeuf’s naar huis…
De baarzen deden het wat minder dan de voorbije visdagen en snoekbaars was helemaal niet te vinden… En dan komt er een snoek tussendoor die vocht als een beest… 38 vissen en visjes in de boot! Naais, naais!

Zo toog ik met Oscar Van Nooten naar Nederland op zoek naar z’n grote baars, nog altijd één van zijn dromen! Ik had ‘m wel drie keer gevraagd of dit wel te doen was met dit extreme weer… Geen uitstel, het moest gewoon gebeuren! 😉
Ik had vorige week goed gevangen (naast de vissen die je al zag, nog een 25-tal baarzen) maar durfde niet te hopen dat er door de warmte nog zoveel vis zou bij elkaar liggen. Was dus wel zo en we harkten op een grote open stek links, rechts en vooruit tientallen baarzen de boot in. Meerdere dubbele hook-ups en vooral dolle pret! Natuurlijk ook wel wat kleintjes maar ook een behoorlijk aantal 30-35 vissen. Plus een rits snoekbaarzen en een leuke snoek. Mijne maat had alles haarfijn bij elkaar geteld en kwam op 68 vissen 🙂 En, Oscar had z’n mooie baars in de boot (met z’n eerste worp begot), de stille genieter…

Nu weet ik ook hoe moeilijk het is om een film te shooten, Rudi Debruyne! In een kort tijdsbestek, volgens een min of meer vastgelegd scenario én op een bepaald tijdstip. En ook nog eens vis te vangen op een bepaalde worp, vóór de camera! Maare, je kent me of niet, onder een bloedhete zon hebben we Keihard gewerkt en: Missie geslaagd!

Onze Robby Fish roofvismovie is te zien via deze link: https://plattelandstv.be/video/vissersklap-roofvisvissen-op-rivier

 

Was het zondag op Open Street Lier nog niet warm genoeg (ik was na afloop een kilo vermagerd), ik deed er maandag nog een schepje bovenop. Om 4 uur op voor een dagje bootvissen op een Nederlandse rivier en Marc Hoeben ging mee. Buiten dat ‘t verschrikkelijk bakte valt er op visgebied niet zoveel over te vertellen. We hebben wel serieus bijgepraat over hoe het leven verder moet, dat doen we graag en het blijft altijd interessant…
Hier en daar plukten we een leuke vis weg maar met een vis of acht was het geen vetpot. De helft kwam al werpend, de helft al vertikalend, een lijn zat er niet in. Niet dat je dit met 30 graden en weinig waterafvoer kan verwachten… Weeral een dag Geleefd, hé, en het nie te bruin gebakken!…

Zondag visten Frans Wijns en ik mee in Open Street Lier 2018. Tussen als het jonge en oudere streetfishing geweld die de wedstrijden afschuimen stonden wij als kersvers team Lucky Fish ons manneke. We zijn tevreden met ons zevende plaats, en dat met nauwelijks oefenen! Het was fun om te doen tussen deze leuke bende en dat kleine beetje stress heeft toch ook iets… De ganse dag in de bradende zon hakte er bij ons behoorlijk in…
We vingen een baars van 43 cm, de prijs van grootste baars deelden we met twee andere teams die er ook ene hadden van exact 43. De prijs van grootste snoekbaars ging aan ons voorbij, er was er nog eentje van net een paar mm groter gevangen! 
We hebben gegokt op de grotere vissen en da’s deels gelukt. Frans loste helaas een beste vis, ik op het laatst ook twee… dat had lekker doorgetikt op de scorekaart, hé Frans?! We’ll be back in 2019, Bruno!…

Ik zit hier goed aan mijn rivier in het zuiden, de wereld voor mij alleen…
‘s Morgens en ‘s avonds leuke actie op een paar uurtjes tijd, overdag doen we iets anders…

Een openbaring voor mij en Frans, héérlijk gevist met licht materiaal samen met visgids Siu De Moor! Gezien de omstandigheden deden we het nie slecht!

Een ontmoeting met een groepje reeën, met je voeten in een stinkend vossenhol trappen, haperen in een kippenkarkas, een ijsvogel spotten op het geluid, de avond valt, miljoenen dikkopjes in de kant, daaronder een snoek.

Een uitstapje naar de Grens, op zoek naar roofblei gaf niet het gewenste resultaat. Tim wist wel een mooie te vangen!